Letters from Attica

    04/09  | 16:00 |  FR
    04/09  | 17:30 |  EN
    04/09  | 19:00 |  NL
    05/09  | 16:00 |  FR
    05/09  | 17:30 |  EN
    05/09  | 19:00 |  NL
    08/09  | 16:00 |  EN
    08/09  | 16:00 |  FR
    08/09  | 17:30 |  FR
    08/09  | 19:00 |  EN

€ 10 / € 7
Dutch, French, English, Turkish

Boek uw time-slot in functie van uw taal.

Tijdens Letters from Attica wordt u aan het woord gelaten. Om optimaal te kunnen genieten van de voorstelling is het raadzaam om een mondmasker dragen waarmee je gemakkelijk kunt spreken.

Op momenten van eenzaamheid zoeken mensen – denk aan reizigers of gevangenen – vaak hun toevlucht tot brieven om te communiceren met hun geliefden en om hun ervaring van isolement te delen. Sam Melville deed het vanuit de gevangenis van Attica, waar hij werd vastgehouden op beschuldiging van sabotage van openbare eigendommen uit protest tegen de Vietnamoorlog, en waar hij tijdens de rellen van 1971 zou omkomen. Zijn stem en die van anderen in soortgelijke omstandigheden roepen vragen op over het verband tussen eenzaamheid en vastberadenheid. In haar artistieke werk gebruikt Begüm Erciyas vaak geluid en instructies om de toeschouwer mee te nemen op een zintuiglijke trip die diep solitair en toch gemeenschappelijk is. Ter gelegenheid van Every Inside Has an Outside creëert de kunstenares voor het eerst een project voor de publieke ruimte, waarbij ze elke toeschouwer zowel door de ruimte van een tekst als door de ruimte van de stad gidst. De compositie telt meerdere stemmen die de keel, borst, intentie, ervaring en gevoelens betrekken, evenals het plezier om een persoonlijke kleur aan de geluidsgolven te geven. Elke toeschouwer is een levende brief die woorden in de openbare ruimte schrijft en onverwachte zinnen genereert. Als eerste kennismaking met de stad is Letters from Attica een zoektocht naar manieren om een stem te laten reizen van één individu naar velen.

Er is een activiteit voor kinderen georganiseerd tijdens het voorstelling op 05.09. Meer info: Kids

Presentatie: Kunstenfestivaldesarts

Concept: Begüm Erciyas
Gedevelopeerd door: Sara Manente, Katja Dreyer, Gaëtan Boulourde, Ayşe Orhon, Maru Mushtrieva
Live intervention: Sara Manente, Katja Dreyer, Gaëtan Boulourde, Ayşe Orhon, Bahar Temiz
Dramaturgiscche steun: Dries Douibi
Productie leiding: Barbara Greiner, Klein Verzet

Geproduceerd door: Kunstenfestivaldesarts
Met de steun van: Workspacebrussels

Back to top

Van gevangenen tot reizigers, mensen hebben vele soorten eenzaamheid doorstaan of opgezocht. Velen namen hun toevlucht tot het schrijven van brieven als communicatiemiddel met hun naasten. Sam Melville heeft dit gedaan vanuit de hoogbeveiligde gevangenis van Attica, waar hij opgesloten werd nadat hij in 1969 verschillende regeringsgebouwen had opgeblazen uit protest tegen de Vietnamoorlog. In Attica speelde hij een sleutelrol in het versterken en verenigen van de verdeelde kampen en rassen van gevangenen in de strijd voor gerechtigheid en menselijke behandeling, wat uiteindelijk leidde tot de beruchte opstand in de gevangenis van Attica in 1971. Hij zou tijdens de opstand door de politie dodelijk worden neergeschoten.

Voor zijn opsluiting, sprak Sam herhaaldelijk zijn teleurstelling uit voor anderen en handelde hij bij voorkeur alleen. Eenmaal in de gevangenis, na een eerste fase van isolement en totale wanhoop, kwam hij al snel in aanraking met verschillende zwarte en Latino leiders. Naarmate zijn relatie met andere gevangenen groeide, veranderde zijn perceptie van wat er op Attica mogelijk was. Een dag voor zijn dood, tijdens de rellen in Attica, terwijl hij in een rij van medegevangen stond die elkaar vasthielden, zij hij tegen een onderhandelaar: “Wat er ook gebeurt, vertel iedereen dat de mensen hier zo samen zijn als ik ooit hoopte dat ze buiten de gevangenis samen konden zijn.”

De tekst die gebruikt wordt in Letters of Attica is een hercompositie van fragmenten van Sam’s brieven die tussen 1969 en 1971 in de gevangenis zijn geschreven.

Back to top

Begüm Erciyas (1982) studeerde moleculaire biologie en genetica in Ankara, waar ze lid werd van [laboratuar], een podiumkunstenproject en onderzoeksgroep. Ze studeerde ook af aan de Salzburg Experimental Academy of Dance (SEAD). In 2006 kreeg ze de danceWEB-beurs en sindsdien is ze actief lid van Sweet and Tender Collaborations. Ze was in residentie bij de Akademie Schloss Solitude, bij het centrum voor choreografie K3 in Hamburg en de Tanzwerkstatt in Berlijn. In 2014 kreeg ze een beurs van de Villa Kamogawa/Goethe-Institut Kyoto. Recent creëerde ze onder meer Ballroom (2010), this piece is still to come (2012) A Speculation (2014) en Voicing Pieces (2017).

Back to top