3ird5 @ w9rk

    04/09  | 21:00
    05/09  | 19:30
    05/09  | 21:00
    06/09  | 21:00

€ 18 / € 15
45 min

In openlucht
Staande voorstelling

Een tuin is een plek om te zijn. Het is een plek waarin dingen worden geplant en groeien, een plek om te denken, te kijken, te praten. Uiteindelijk wordt de tuin een ruimte voor groei.

Voor deze nieuwe creatie werd de tuin van La Maison des Arts tot ontmoetingsplaats voor de choreografen Anne Teresa De Keersmaeker en Radouan Mriziga. In deze tuin in de binnenstad, een plek waar we worden herinnerd aan de natuur te midden van het beton, hebben deze twee kunstenaars respectievelijk hun eigen landschappen gecultiveerd. Aan de hand van een studie van deze sporen van het vergane kwamen deze kunstenaars samen in een tijd en ruimte van belichaamde abstractie. Een gedeelde interesse in geometrie wordt zichtbaar in een werkproces gedreven door intuïtief spel. Zo ontstaat er een relatie tussen choreografie als de organisatie van lichamen in een ruimte, en een tuin als de organisatie van planten, patronen, water en licht. Het is een ontmoeting van parallelle praktijken, zoals ze, zij aan zij, langzaam convergeren. Geïnspireerd door de tuin als een ruimte voor contemplatie, hebben Anne Teresa en Radouan gewerkt op een converserende manier die hen van het ene idee naar het andere heeft geleid. Het voortdurend planten van gedachten binnen een wijdopen omgeving die rijk is aan ruimtelijke stimuli heeft een wereld van ontvouwing geschapen.

3ird5 @ w9rk reflecteert over wat het is om ‘in’ het werk en ‘op’ het werk te zijn. De inwendige klok en het inwendige kompas leiden ons naar het water - de bron van het leven, en de natuur - het punt van oorsprong. 

It's like a jungle sometimes, it makes me wonder what I keep from going under.

Zie ook: Discrusive moments

Presentatie: Kunstenfestivaldesarts-Maison des Arts

Door: Anne Teresa De Keersmaeker & Radouan Mriziga 
Muziek: Ashley Morgan, Jalil El Yazidi
Tekst: Grandmaster Flash, The Message
Licht: Radouan Mriziga  
Kostuums: Lila John  
Coördinatie: Tessa Hall  
Technici: Gaspar Schelck, Angela Massoni

Productie: Rosas, A7LA5   
Coproductie: Kunstenfestivaldesarts  

Met dank aan: Clock-o-matic, Koninklijke Sint-Mariakerk / Église Royale Sainte-Marie

Rosas wordt ondersteund door de Vlaamse Gemeenschap

Wereldpremière: 04.09.2020 Maison des Arts, Kunstenfestivaldesarts

Back to top

In de gangen van het Maison des Arts ontdekten Anne Teresa De Keersmaeker en Radouan Mriziga foto’s uit het Schaarbeekse verleden. Door een studie van deze sporen van het vergane, kwamen deze kunstenaars samen in een tijd en ruimte van belichaamde abstractie. Een gedeelde interesse in geometrie wordt zichtbaar in een werkproces dat geïnspireerd werd door intuïtief spel.

Tuin
1. Een tuin is een plek om te zijn. Het is een plek waarin dingen worden geplant en groeien, een plek om te denken, te kijken, te praten. Uiteindelijk wordt de tuin een ruimte voor groei.
2. Dit werk werd gecreëerd voor de tuin van Maison des Arts, maar Anne Teresa en Radouan hebben samen ook hun eigen tuin aangelegd.     
3 Het delen van ideeën, zoals de verstrengeling van wijnranken. Het uitzaaien van planten van de ene tuin naar de andere.
4. Een tijd om na te denken, te kijken, te praten, te dansen.     
5. Hun tuin wordt een vruchtbare ruimte.
6. In islamitische tuinen wordt functie begrepen als schoonheid en is er geen grens tussen wat nuttig of wat plezierig is.     
7. Neem bijvoorbeeld harmonie. We zien harmonie als iets moois, maar harmonie heeft ook zijn wortels in ‘harmos’ – het sluiten van een deur, een gewricht, de arm die met de schouder verbonden is. Dit zijn functionele zaken.
8. Indien de organisatie van de beweging in tijd en ruimte een mogelijke definitie voor choreografie is, dan kan de geometrie een instrument worden.
9. ‘Geometrie’ staat voor ‘het meten van de aarde’. In het oude Egypte, van waaruit Griekenland deze kennis heeft overgenomen, trad de Nijl elk jaar uit zijn oevers, waardoor het land onder water kwam te staan en de ordelijke markering van percelen en landbouwgronden werd weggevaagd. Deze jaarlijkse overstroming symboliseerde voor de Egyptenaren de cyclische terugkeer van de oeroude water–chaos. Wanneer het water opnieuw terugtrok, begon het werk om de grenzen te herbepalen en opnieuw vast te leggen. Dit werk werd geometrie genoemd en werd gezien als een herstel van het principe van orde en wet op aarde’. — Robert Lawlor.

Water
1. We bevinden ons in een binnenstadstuin die doet denken aan patronen van elders een plek waar we, temidden van beton, herinnerd worden aan de natuur. En nu danst men daar waar men in het water zou waden.
2. Islamitische tuinen zijn ‘…gecentreerd rond het stromende water dat al de andere schoonheden mogelijk maakt.’ — Emma Clark.
3. We kunnen niet leven zonder water; het is essentieel voor het bestaan van het leven.
4. ‘Buiten het begrip van de tijd is de cirkel altijd al beschouwd geweest als een symbool van eeuwigheid, zonder begin en zonder einde, alleen maar zijn.’ — Keith Critchlow.
5. Maar in dit geval is er een einde. Water zal ons lot bepalen.
6. Naast verdrinking bestaat er ook een dood door gebrek aan water. In een wereld die door water verbonden is, is water de sleutel tot duurzaamheid. Water, het vitale medium waardoor we de gevolgen van de klimaatverandering zowel op natuurlijk, sociaal, politiek, spiritueel en ruimtelijk vlak zullen voelen, wordt bedreigd door schaarste.
7. Op een dag werd het werk verschroeid als het gras van de tuin, om daarna weer te worden overspoeld door stortregens. De volgende dag vond er een wolvenhuwelijk * plaats.
8. Misschien moeten we de natuur niet buiten onszelf plaatsen. Als we geen harmonie met de natuur aangaan, zal de natuur haar eigen oplossingen zoeken en vinden, van het ene uiterste naar het andere.
9. Misschien is dit wat ons onbewust drijft… dat we weten dat de natuur het zal oplossen en dat er een grens is aan de groei. We geven ons over aan hebzucht, we geven het op. Een boom die ziek is, produceert een enorme hoeveelheid zaden.

Geometrie
1. Toch blijft water de bron, het punt van oorsprong.
2. ‘De manifestatie van een handeling, voorwerp of gedachte (indien deze kan worden gedefinieerd) vereist een punt van oorsprong of vertrek, zowel met betrekking tot de manifestatie zelf als met betrekking tot de persoon die zich bewust is van het ontstaan ervan’. — Keith Critchlow.
3. ‘Het punt van oorsprong onthult niet noodzakelijkerwijs de oorzaak ervan, noch op het gebied van zijn ontstaan, noch in de geest van de toeschouwer.’ — Keith Critchlow.
4. ‘Een lijn, d.w.z. wanneer een punt naar buiten en weg van zijn oorspronkelijke positie is verschoven, symboliseert de polariteit van het bestaan, hoewel het in wezen bestaat uit drie elementen – twee uiteinden en een onderlinge verhouding tussen hen in.’ — Keith Critchlow.
5. Er bestaat een parallel tussen de praktijken van Anne Teresa en Radouan. Parallel in de manier waarop hun overeenkomsten met elkaar overeenstemmen, terwijl ze toch op verschillende sporen blijven. Toch is er sprake van convergentie.
6. De traagheid van het stuk is geïnspireerd door parallelle lijnen.
7. Er ontstaat dynamiek in het uitsnijden van cirkels.
8. Dit stuk is gemaakt op maat van de cijfers 5 en 9.
9. In de vijfheid functioneren het binaire en het ternaire als een interne klok.

Geluid
1. Er werd bijzondere aandacht besteed aan de polariteit, of het nu gaat om de polariteit tussen twee punten van een lijn of om de laagte van het lichaam in rust in verhouding tot de hoogte van de klokken van de Sint-Maria kerk.
2. Een intuïtieve danser heeft een inwendig vermogen om tijdsduur aan te voelen, terwijl de klokken van de kerk de tijd blijven aangeven zoals ze dat sinds het midden van de 19e eeuw in deze gemeenschap hebben gedaan. De drie klokken die bekend staan als ‘Maria’, ‘Jozef’ en ‘Salvator’ weten niet eens dat ze performers in dit stuk zijn.
3. De oude klokken worden gecombineerd met muziek, zowel traditionele als stedelijke, die door jongeren wordt gemaakt.
4. Het zingen van zijn qanun en de beats van zijn laptop waren meteen te horen. De samenkomst vond plaats toen de hemelen zich openden… angles… angels…
5. Wanneer de danser wordt verleid tot het tarten van de zwaartekracht, het verlangen om te vliegen, en om te worden weggevoerd door verticaliteit, dienen zijn of haar armen als vleugels. Vleugels die ook duwen, trekken, strekken en spreken.
6. Vogels – horizontaal op het hoogtepunt van hun verticaliteit.
7. In een binnenstadstuin is de aanwezigheid van vogelzang, zelfs in de burgerlijke, nautische en astronomische schemering **, gering. Hier in een binnenstadstuin zijn we omsloten, beschermd tegen de wind.
8. Je kijkt terwijl de buren je bekijken vanuit de verlichte ramen aan de achterkant van hun huizen. Er is een zweem van René Magritte… de hoed, de appel, de duif.     
9. Blackbird singing in the dead of night, take these broken wings and learn to fly, all your life you were only waiting for this moment to arrive.

We imagine a new polis
A cyclical return to the circle
The shape of democracy
Everyone will be equidistant from the center
And the center will be empty
For none but the waters that nurture us at the circumference
The river’s edge
Birds fly across the diameter
Their wings will draw polygons

In het werk, aan het werk
1. In een tuin is de natuur aan het werk, en in een tuin hebben deze kunstenaars gewerkt.
2. Er is een verhouding gecreëerd tussen dans als organisatie van lichamen in de ruimte en een tuin als organisatie van planten, vormen, water en licht.
3. Van choreografie naar vakmanschap, van vakmanschap naar tuinieren, van tuinieren naar choreografie.
4. Misschien geïnspireerd door de tuin als een ruimte van contemplatie, hebben Anne Teresa en Radouan gewerkt op een converserende manier die hen van het ene idee naar het andere heeft geleid. Het voortdurend planten van gedachten binnen een wijdopen omgeving die rijk is aan ruimtelijke stimulering heeft een wereld van ontvouwing geschapen.
5. Net zoals de geometrie zich bezighoudt met het ont-vouwen van de ene vorm op de andere.
6. Dit werk werd niet alleen geleid door een kompas op papier, maar ook door een innerlijk kompas.     
7. It’s like a jungle sometimes, it makes me wonder how I keep from going under.
8. In plaats van ons hoofd te verliezen in de natuur knikken ze in nederigheid en bondgenootschap.
9. Water wordt door lichamen naar boven getrokken, van de gewortelde voeten tot aan het bloemhoofd. Mettertijd, met water en licht, zorg en volharding, zullen de bloemen bloeien.     

Tessa Hall

* Arabische uitdrukking ingegeven door Radouan Mriziga: regen en zon op hetzelfde moment.
** De drie soorten schemering volgens de astronomen.

Back to top

Anne Teresa De Keersmaeker (°1960) maakte haar eerste choreografie Asch in 1980, na haar studie dans aan Mudra in Brussel en de Tisch School of the Arts in New York. Twee jaar later ging Fase, Four Movements to the Music of Steve Reich in première. In 1983 richtte De Keersmaeker in Brussel het dansgezelschap Rosas op, tijdens de creatie van de voorstelling Rosas danst Rosas. Haar eerste stukken, waaronder Bartók/Mikrokosmos (1987) en Achterland (1990, op muziek van György Ligeti), worden gekenmerkt door strikt geometrische trajecten in de ruimte die een formele, maar toch emotioneel geladen verhouding tot de 20ste-eeuwse klassieke muziek laten zien. Sindsdien berust haar choreografisch werk op een nauwgezette verkenning van de band tussen dans en muziek. Met Rosas creëerde ze een omvangrijk oeuvre dat gebruikmaakt van muzikale structuren en partituren uit verschillende tijdperken, van oude muziek tot hedendaagse composities en popmuziek. Haar choreografische praktijk ontleent ook vormelijke principes aan de geometrie, wiskundige schema's, de natuur en sociale structuren, resulterend in een unieke kijk op de beweging van het lichaam in tijd en ruimte. In 1995 richtte De Keersmaeker in Brussel de school P.A.R.T.S. (Performing Arts Research and Training Studios) op, in samenwerking met De Munt/La Monnaie.

Radouan Mriziga (1985) is een Brusselse choreograaf en danser uit Marrakech. Na een dansopleiding in Marokko, Tunesië en Frankrijk studeerde Radouan Mriziga af aan P.A.R.T.S. in Brussel. Al snel begon hij zich te concentreren op zijn eigen werk en toerde hij met zijn creaties over de hele wereld. Zijn voorstellingen onderzoeken de relatie tussen beweging, constructie en compositie. Mriziga's choreografieën focussen op de mens als de maker van zijn omgeving en smeden banden tussen het lichaam in beweging en de expressie van vorm in alledaagse materialen en de architectuur van onze gebouwde omgeving. Van 2017 tot 2021 is Mriziga een artist-in-residence in het Kaaitheater in Brussel.

Back to top