Título em Suspensão

    11/05  | 20:30
    12/05  | 20:30
    13/05  | 20:30
    15/05  | 20:30
    16/05  | 20:30

€ 16 / € 13 (-25/65+)
± 1h

See also ART & POPULISM: Brazilian arts under attack 18/05 – 18:30

Terwijl Eduardo Fukushima in Europa nog vrijwel onontdekt is, maakt hij in thuisland Brazilië al heel wat furore met zijn choreografieën en danssolo’s. Met veel culturele gevoeligheid, ingegeven door zijn Italiaanse en Japanse roots en invloeden van onder andere tai chi en street dance, zoekt Fukushima naar de expressieve en transformatieve kracht van beweging. In Título em Suspensão reduceert hij zijn aanwezige persoonlijkheid tot een verstild object: een blad, een steen, verdwaald op een witte, lege dansvloer. Krachtige geluiden brengen het fragiele lichaam voorzichtig in beweging en tillen het op in de richting van een overdonderende Apocalyps. Met Título em Suspensão zet Fukushima een bijzonder geconcentreerde performance neer die tegelijk loutert en beklijft. Een parel.

Zie ook
Art & Populism – Brazilian arts under attack op 18/05 – 18:30

Door & met
Eduardo Fukushima

Muziek & geluidsontwerp
Rodolphe Alexis

Dramaturgie
Júlia Rocha

Belichting
Hideki Matsuka, Igor Sane

Kostuums
Eduardo Fukushima, Alex Casimiro

Met dank aan
Mateo López, André Menezes, Beatriz Sano, Eduardo Bonito

Productie
Carolina Goulart

Presentatie
Kunstenfestivaldesarts, Les Brigittines

Coproductie
Sesc (São Paulo)

Met de steun van
Galeria Luisa Strina (São Paulo), Hellerau (Dresden), Künstlerhaus Mousonturm Frankfurt am Main, TanzHaus NRW (Düsseldorf), Festival DNA (Navarra), juntamente com Rolex Mentor & Protégé Arts Initiative (Geneva)

Back to top

Hoe ruimte geven aan de anderen die ons bewonen? Aan fantasieën, verlangens, dromen? Wat ligt er in ons binnenste verborgen? 

Título em Suspensão, het meest recente solostuk van choreograaf en danser Eduardo Fukushima, werd geïnspireerd door het idee van een schim die zijn eigen beeld verdraait. Bewegingen, geluid en zintuigen brengen een vreemd lichaam tot stand dat het beeld van de mens deconstrueert. Verwijzingen naar natuurlijk licht en de dag-nachtcyclus. Onderdompeling in verschillende situaties, plaatsen en onderkomens. Het contrast met de gejaagdheid van São Paulo, de stenen van Dresden, de koude van Frankfurt, de grijze lucht van Düsseldorf, de heksen en de prehistorische dolmen van Lesaka. Het zichtbare én het onzichtbare maken deel uit van deze spanning.

Rubén Ramos Nogueira over Título em Suspensão 

Título em Suspensão vond zijn oorsprong in een uitnodiging van de Colombiaanse kunstenaar Mateo López. Die zocht naar een gezelschapsstuk voor een interactief beeldhouwwerk dat in 2016 werd tentoongesteld in de galerie Luisa Strina te São Paulo. Fukushima ging op zijn vraag in en creëerde een werk dat gebaseerd was op de overeenkomsten tussen de kleur van de bodem en die van de hemel in São Paulo. Hij werd daarbij geholpen door de stem van Júlia Rocha, die samen met hem een residentie heeft als assistent-choreograaf. Het stuk werd nadien verder ontwikkeld in Duitsland, in samenwerking met de Franse musicus Rodolphe Alexis, die ook aan de residentie werd toegevoegd. In Duitsland maakte het team geluidsopnames van Rocha’s stem, die werd gemixt met natuurgeluiden uit de nabije omgeving. Dat geluidsmateriaal diende als ruwe basis voor Alexis’ muzikale compositie: een auditief landschap dat symbool staat voor de nieuwe richting die het werk inslaat, helemaal in functie van en in harmonie met de bewegingen van Fukushima. Zoals Fukushima tijdens ons gesprek opmerkte, was het best ironisch dat hij vanuit zijn geboorteland Brazilië, met haar uitbundige landschappen, naar Europa moest reizen om de natuur opnieuw te ontdekken. Het was een reis in twee etappes: eerst naar Duitsland en dan naar een ongerepte enclave in Navarra. Toch moet ook wel gezegd worden: Fukushima werd geboren in São Paulo, net als vele van zijn landgenoten van Japanse oorsprong, en in die stad is het geen uitgemaakte zaak om veel natuur te vinden. Een helikopter is waarschijnlijk de snelste manier.

(…) 

In tegenstelling tot eerder werk is de choreografie deze keer niet autobiografisch maar eerder apart: ze neemt ons mee op een rustige en contemplatieve reis met een naar buiten gerichte blik, alvorens te ontploffen in een luidruchtige, trillende furie. Een reis die soms herinnert aan de oosterse technieken waar Fukushima in geoefend is. Net zoals Fukushima naar Europa moest komen voor de natuur, moest ik gisteren het werk van een Braziliaan ontdekken om me eraan te herinneren dat creativiteit in alle delen van de wereld kan bloeien, dankzij allerlei obscure verbanden en gedeelde referentiepunten. Dit werk (dat, zoals Fukushima ons vertelde, niet volledig zal zijn tot het verschillende keren is opgevoerd) scherpt ons gezichts- en reukvermogen aan, net als al onze andere zintuigen. Zo stelt het ons in staat om onze realiteit te ontvluchten en de prachtige illusie te ervaren dat alles nieuw en anders kan zijn. En als we onszelf erdoor laten veranderen, wordt dat misschien zelfs geen illusie meer.

Rubén Ramos Nogueira

Back to top

Eduardo Fukushima is een choreograaf, danser en leraar uit São Paulo. Hij studeerde af als danser in de opleiding Communicatie en Lichaamskunsten aan PUC São Paulo. Sinds 2004 ontwikkelt hij eigen werk en heeft hij met de solodansen Between Restraints (2008), How to Overcome Great Tiredness? (2010) and Crooked Man (2013/2014) voorstellingen doorheen Zuid-Amerika en Europa gehouden, ondermeer tijdens belangrijke festivals als Tanz im August in Berlijn, Dance Umbrella in Londen, DañsFabrik in Brest en Festival Panorama in Rio de Janeiro. Eduardo Fukushima heeft samengewerkt met regisseurs uit de meest verschillende kunstvormen: in het theater met Yudai Kamisato uit Japan, in de dans met Elisa Ohtake en KeyZetta&cia uit Brazilië, in de cinematografie met regisseur Pedro Nishiyama uit Brazilië. Van 2016 tot 2018 voert hij zijn nieuwe creaties Título em Suspensão en Oxóssi op. Hij heeft deelgenomen aan verschillende internationale artistieke ontmoetingen en uitwisselingen, zoals Camping Festival in Parijs (2017), DanceWeb bij Impulstanz in Wenen (2016) en Residence and Reflection bij Kunstenfestivaldesarts in Brussel (2015). Eveneens is hij lid van de internationale kunstgemeenschap Rolex Mentor & Protégé Arts Initiative, waar hij in 2012 geselecteerd werd om als protegé te werken met mentor Lin Hwai-min, artistiek directeur van The Cloud Gate Dance Theater in Taiwan.

Back to top