Schubladen

Zinnema

11, 13/05 – 20:30

12/05 – 15:00

DE > FR / NL

2h


Met een combinatie van historisch en biografisch theater maakte het Duitse collectief She She Pop de voorbije jaren furore in hun thuisland en daarbuiten. In hun jongste voorstelling Schubladen(‘Schuifladen’) richten zij de blik op een stuk onverwerkte geschiedenis van Europa: de verdeling van het naoorlogse Duitsland tot 1990. Op de bühne staan 6 vrouwen: 3 van hen zijn opgegroeid in West-Duitsland, 3 in Oost-Duitsland. Uit schuifladen halen ze persoonlijke herinneringen aan hun jeugd: brieven, dagboekuittreksels, foto’s en muziekfragmenten. Autobiografisch materiaal dat een ideologische kloof blootlegt en tegelijk een diepmenselijk verhaal vertelt. Nooit anekdotisch, maar openhartig en to the point zoeken de 6 vrouwen naar een antwoord op de vraag wie ze waren, wie ze zijn en waarom ze zo geworden zijn. Laat de eenmaking nog verscheidenheid toe? Schubladen is meer dan Ostalgie. Het is een meerstemmige, subjectieve geschiedenis van een Europees gidsland. Een voorstelling die muren sloopt!

Concept
She She Pop

Door & met
Sebastian Bark, Johanna Freiburg, Barbara Gronau, Annett Gröschner, Fanni Halmburger, Alexandra Lachmann, Katharina Lorenz, Lisa Lucassen, Mieke Matzke, Peggy Mädler, Ilia Papatheodorou, Wenke Seemann, Berit Stumpf & Nina Tecklenburg

Cast in Brussel
Peggy Mädler & Ilia Papatheodorou, Alexandra Lachmann & Mieke Matzke, Katharina Lorenz & Lisa Lucassen

Advies dramaturgie
Kaja Jakstat

Coördinatie & assistentie
Veronika Steininger

Scenografie
Sandra Fox

Kostuums
Lea Søvsø

Belichting
Sven Nichterlein

Geluid
Florian Fischer

Video
Sandra Fox, Branka Pavlovic

Assistentie
Eilika Leibold, Anja Predeick

Vertaling & ondertiteling
KITA/David Maß & Erik Borgman

Productie & P.R.
ehrliche arbeit

Tourmanagement
Xenia Leydel

Management
Elke Weber

Met dank aan
Anja Dürrschmidt & Marion Müller-Roth

Presentatie
Kunstenfestivaldesarts, Zinnema

Productie
She She Pop (Berlijn)

Coproductie
Hebbel am Ufer/HAU (Berlijn), Kampnagel (Hamburg), FFT (Düsseldorf), brut Wien


Met de financiële steun van
City of Berlin, City of Hamburg, Fonds Darstellende Künste

Performance in Brussel met de steun van
Goethe-Institut Brüssel

Back to top

In Schubladen ('Schuifladen') ontmoeten She She Pop, vrouwen uit de vroegere Bondrepubliek Duitsland, leeftijdsgenoten uit de voormalige DDR en sluiten elkaar in het hart. Twintig jaar na de Wende besluiten ze om toenadering tot elkaar te zoeken. Samen tonen ze de hereniging als live relatietherapie op het podium. Het gaat erom de eigen biografie als deel van een historische beweging te beleven. Dat betekent de eigen beïnvloeding door familie, politiek systeem, ideologie en individuele ervaringen op het spoor te komen. Hoe werd ik de mens die ik ben? Het betekent tegelijk het eigen aandeel in de zelfverwezenlijking beter te begrijpen. Wat waren de belangrijkste keuzes in mijn leven?

De performers grijpen daarvoor terug naar autobiografisch materiaal uit hun schuiven. Brieven, dagboekuittreksels en andere tekstdocumenten worden grofweg chronologisch gesorteerd, net als het beeld- en muziekarchief. Een veelstemmig en zeer subjectieve kroniek van de Oost-West-Duitse geschiedenis wordt live verteld, met privé of openbaar toegankelijke tekstbronnen, naar herinneringen verwijzend, langs of tegen de achtergrond van grote wereldvisies. Het podium wordt de plaats voor een utopische dialoog.

"Op een dag in augustus 1961 staat een jonge vrouw aan het loket van het Magdeburgse station. Ze wil naar Leverkusen, daar waar haar vriendinnen al zijn die in de chemische industrie werken. De weg leidt over de sectorgrenzen van Berlijn. De trein vertrekt binnen vijf minuten. Nog net op tijd stapt een jonge man de hal binnen. Hij heeft 25 rozen in de hand, die hem zeven diepvrieskippen uit de koelkamer van zijn onderzoeksinstituut gekost hebben. Blijf alsjeblieft, ik wil met je trouwen. De jonge vrouw is pijnlijk ontroerd, ook omdat iedereen hen aanstaart. Ze neemt de rozen aan en vraagt bedenktijd. De trein naar Berlijn verlaat het station zonder haar. De volgende ochtend krijgt de jonge man onverwachte hulp van de staat. De sectorgrenzen in Berlijn worden gesloten, prikkeldraad getrokken en tenslotte wordt de muur gebouwd. In september van dit jaar zullen mijn ouders hun gouden huwelijk vieren. Ik kan me vergissen, Johanna, maar ik denk dat ik mijn bestaan aan de muur te danken heb."
Annett Gröschner, Schubladen team, tijdens de repetities januari 2012

Back to top

She She Pop is een performancecollectief dat in de late jaren 1990 werd opgericht door afgestudeerden van het Institut für Angewandte Theaterwissenschaft in de Duitse stad Gießen. De leden zijn Sebastian Bark, Johanna Freiburg, Fanni Halmburger, Lisa Lucassen, Mieke Matzke, Ilia Papatheodorou en Berit Stumpf. Elke Weber leidt het kantoor van het gezelschap aan de Mariannenplatz in Berlijn. Voor She She Pop is het podium een ruimte waarin beslissingen worden genomen, verschillende vormen van dialoog en sociale systemen getest, en grote gebaren en sociale rituelen geleerd of weggegooid. De leden van She She Pop zien het als hun missie om de sociale grenzen van communicatie te verkennen – en overtreden die in de beschermde theatrale ruimte op een doelgerichte en artistieke manier. She She Pop heeft een specifiek esthetisch en ideologisch profiel. Hun voorstellingen worden als een collectief ontwikkeld. Er is geen directeur – maar er is ook geen auteur en er zijn geen acteurs. Teksten en concepten worden samen ontwikkeld. Hun idee van wat performance is, benadrukt tegelijkertijd de artistieke verantwoordelijkheid van elke individuele performer. Het auteurschap is dan ook minder een individuele prestatie en meer een antwoord op de vraag: wie is verantwoordelijk voor deze tekst, voor deze actie die op dit moment plaatsvindt op het podium? She She Pop hoopt dat individuele beslissingen die op het podium worden genomen, evenals de glorie en het falen van performance, daardoor, tegen deze achtergrond, begrijpelijker en relevanter zijn voor het publiek. Naast de individuele voorstellingen – maar ook in de beste stukken van elke performance – definiëren ze hun artistieke werk als een collectief als de meest fatale en grootste uitdaging. Het zijn geen acteurs. In plaats daarvan geven ze zichzelf en anderen interessante taken om uit te voeren en in het openbaar op het podium op te lossen. Elke uitvoerder ontwikkelt een eigen perspectief op het materiaal op basis van de persoonlijke ervaringshorizon. Sommigen interpreteren dit als autobiografisch theater. Verwijzingen naar hun eigen leven zijn echter wezenlijk een methode en niet de inhoud van hun werk. Ze condenseren hun persoonlijke materiaal tot een herkenbare artistieke strategie en tot gestileerde voorbeeldige posities. Wat vertrouwd is, wordt vreemd, monsterlijk. De laatste tijd werkt dit ook andersom: in een aantal van hun recente voorstellingen hebben ze bekende monsterlijke teksten uit het literaire canon aangepast met behulp van dezelfde autobiografische methode. She She Pop is een vrouwelijk collectief. Het bestaan van mannelijke leden en medewerkers heeft weinig invloed op dit feit. Dit is misschien ook de reden waarom zaken als het vermogen en onvermogen om te handelen, constellaties van de starende blik (the gaze) en machtsstructuren onlosmakelijk met hun werk zijn verbonden. Zich uitgerekend als een groep van (voornamelijk) vrouwen aan het publiek presenteren, is telkens weer iets dat ze observeren en waarover ze nadenken, zowel op als achter het podium. De handeling van zich voor een publiek te presenteren als een groep van (voornamelijk) vrouwen – stel je voor – is voor hen telkens weer iets waarover ze nadenken en dat ze observeren, zowel op als achter het podium. Hun vorm van theater is experimenteel. Het theater dat ze brengen onderzoekt met andere woorden de basisprincipes van theatrale communicatie. In elke voorstelling maken ze nieuwe afspraken tussen de performers en het publiek – en het is precies dit wat ze beschouwen als hun kunst. Om dit te bereiken, reconstrueert She She Pop vaak vertrouwde, alledaagse scenario's waarin entertainment en verlichting vaak alarmerend dicht naast elkaar liggen. Ze treffen hun publiek bijvoorbeeld in de helder verlichte kring van een ontmoetingsgroep, in de balzaal, rond een kampvuur, bij een blind date in kaarslicht, op de catwalk of in een geïmproviseerde sportarena. De pingpong tussen participatie en terugtrekking, controle en escalatie, niet-naleving en toewijding vormt vaak de dramaturgie van een avond met She She Pop. Geïndividualiseerde interactie met leden van het publiek spelen echter niet langer een rol in recente stukken van She She Pop, maar dit betekent niet dat het publiek geen concrete rol op zich neemt in de voorstelling of geen specifieke functie krijgt toebedeeld. Alle stukken van She She Pop zijn op hun eigen manier experimentele opstellingen of een manier van argumenteren, die zonder getuigen van nul en gener waarde zouden zijn.

Back to top