Rehab Training

    17/05  | 19:00
    18/05  | 15:00
    19/05  | 15:00
    21/05  | 19:00
    22/05  | 19:00
    23/05  | 19:00

€ 18 / € 15
2h30


Mannequins, stofzuigers, seksspeeltjes, trainingstoestellen, haarborstels… het zijn maar enkele van de alledaagse items die de Zuid-Koreaanse choreografe en performancekunstenares Geumhyung Jeong de voorbije jaren heeft verzameld. In haar performances onderzoekt ze keer op keer de unheimliche relatie tussen haar lichaam en deze objecten van de moderniteit. In Rehab Training is haar co-performer een levensgrote mannelijke pop, die in de zorgindustrie wordt gebruikt om verpleegkundigen op te leiden. Jeong confronteert en controleert deze immobiele dummie, terwijl ze ‘hem’ ook probeert te rehabiliteren aan de hand van concrete taken. De relatie tussen de pop en de poppenspeler neemt zo een bijzondere vorm aan die gewone intimiteit overstijgt. Wie controleert wie? Hoe moeten we deze relatie tussen ‘hem’ en ‘haar’ omschrijven wanneer de grens tussen subject en object niet langer helder is?

Met dit ticket kan je voor de voorstelling gratis naar de tentoonstelling van Mario García Torres, Illusion Brought Me Here.

Concept, regie, uitvoering: Geumhyung Jeong 

Presentatie: Kunstenfestivaldesarts, WIELS
Productie gesteund door: Arts Council Korea
Coproductie: PACT Zollverein (Essen), Audio Visual Pavilion (Seoul)
Met de steun van: The Korean Cultural Centre of Brussels

Back to top

Seoul’s Souls (Seoel’s zielen)

Een paar gedachten over het werk van Geumhyung Jeong’s in relatie tot de stad waar het gemaakt is.

Geumhyung Jeong betrad het internationale podiumkunstencircuit tien jaar geleden met de lezing/performance Oil Pressure Vibrator, waarin ze het onwaarschijnlijke verhaal vertelt van liefde op het eerste gezicht en het soms hobbelige parcours op weg naar je ware emoties.  Het begon op een zonnige dag in Seoel toen ze verliefd werd op een graafmachine. Seoel, de hoofdstad van Zuid-Korea, is waar Geumhyung Jeong woont en werkt. De megalopolis wordt gekenmerkt door stedelijke wildgroei, bouwwerven en consumentisme. Het is een hedendaagse internationale hub, een van de meest welvarende en dichtst bevolkte plaatsen op aarde. Het is ook een plaats waar de graafmachines in de straten door mannen bestuurd worden, een rol die Geumhyung Jeong niet zonder meer wou aanvaarden. Ze ging de uitdaging aan, volgde haar verlangen, behaalde een graafmachine rijbewijs en bracht een roman-tische dag door met haar eigen graafmachine op een zandstrand waar ze in elkaars emoties en lichamen woelden en een filmwaardige zonsondergang beleefden.

Voor CPR Practice nam ze plaats in het midden van een arena-achtige setting waar ze eerstehulphandelingen uitvoerde op een EHBO oefenpop, het bovenste deel van een torso met de kenmerken van een blanke man van middelbare leeftijd. Geumhyung Jeong wordt steeds verliefd op de voorwerpen die ze hanteert en in dit geval deed ze er alles aan om haar plastic partner tot leven te wekken. Haar benadering volgt de logica van aanroeping en bezwering. Ze put zowel uit de kennis en techniek van de poppenspeler als die van method actors. 그분 (Gbun) is de decisieve instantie, het beslissende moment. Het is noch persoonlijk, noch algemeen, noch subjectief, noch sociaal. Het komt, presteert en verdwijnt. Het gebruikt het lichaam dat het vindt, spreekt door de mond die zich opent, kijkt door de knipperende ogen. ‘Hij’ zoals het concept ontoerijkend vertaald wordt, is wat iedereen deelt zonder het te bezitten, dat waar iedereen het over eens is zonder de suggesties te volgen. Het is wat uiteindelijk van belang is, zonder te weten waar en wanneer het begon.

In Korea, dat het spel van de kapitalistische natiestaten pas laat vervoegde en waar de rationele en mechanistische kijk op de wereld pas twee generaties geleden ingang vond, zijn geesten, verschijningen en andere spoken springlevend. Het land is ingebed in een hecht systeem van verwantschap en strikte hiërarchie, in tradities en waarden. Het wordt geregeerd door traditionele families met machtige vader-figuren. Overspel was tot 2015 strafbaar als misdaad en het abortusverbod werd pas onlangs opgeheven. Tachtig percent van het nog steeds groeiende BNP, dat Korea in staat stelde gratis gezondheidszorg en een van de beste pensioensystemen ter wereld in te voeren, is in handen van het strenge, patriarchaal georganiseerde familiebedrijf Samsung. Korea zit met z’n hoofd in de wolken van een hyper-gefetisjeerde wereld van goederen en diensten. De 빨리 빨리 (pali-pali) cultuur, die snelheid prijst als de meest efficiënte strategie om succes te boeken, is uniek in de wereld en leidde het land de laatste 60 jaar door een periode van enorme economische groei.  Maar daarmee kwamen ook de typische problemen van een laat-kapitalistische samenleving, en wel veel sneller dan in de meeste andere westerse landen: verzadiging van de binnelandse consumentenmarkt, vergrijzing van de bevolking door lage geboortecijfers, geen of tijdelijk werk voor jongere generaties door outsourcing, torenhoge vastgoed- en huurprijzen.

Gyeumhyung Jeong neemt deze maatschappij met haar vaak tegenstrijdige overtuigingen en moraal, haar dromen en verlangens onder de loep. Ze vertraagt de snelheid van leven en perceptie en vertaalt de verlengde tijdelijkheid in tederheid. Haar theatrale situaties zijn vortices waarin het levende en het niet-levende elkaar ontmoeten. De verschoppelingen en degenen die in de consumptiemaatschappij over het hoofd gezien worden staan centraal. Soms stelt ze haar Private Collection: Unperformed Objects ten toon. Deze verzameling bestaat uit maskers, mannequins, dildo’s en stofzuigers die ze op een nauwgezette, bijna klinische manier in de ruimte opstelt. Clips van de opgevoerde objecten vervolledigen deze voorstellingen en maken de weg vrij voor mogelijke interacties en relaties die buiten de kunstenaar om in elk ding besloten liggen.

In haar recente creatie Rehab Training, gaat ze een stap verder en nodigt ze het publiek uit om getuige te zijn van het fysieke trainings-programma waaraan ze een levensgrote mensachtige pop onderwerpt. Ze gebruikt een waaier aan klinische instrumenten om samen met haar partner op te treden, hem te leren lopen, dingen te hanteren en haar uiteindelijk te omhelzen en te neuken. Een dansduet ontstaat uit gemeenschappelijke handelingen, blikken en manipulaties. Ze citeert archetypische beelden en clichés die tussen man en vrouw fluctueren, tussen de afstandelijkheid van een dienstverlenende professional en de persoonlijke toets, tussen menselijk vlees en de objectieve aanwezigheid van plastic en metaal, tussen haarzelf en de technisch gemediëerde wereld om haar heen. En toch is het paradoxaal genoeg zo dat de situaties die ze creëert haar uiteindelijk het slachtoffer of een persoon in nood doen spelen. Ze balanceert op de dunne lijn tussen uitvoerder en uitgevoerde, tussen performer en degene die geperformed wordt. Ze overstijgt de voor de hand liggende opdelingen door de patronen te ondermijnen. Ze tilt het hedendaagse menselijke bestaan en de fragiliteit ervan naar een hoger niveau, verweven met alles, altijd zowel menselijk als post-humaan, als meester en als slaaf.

Seoel lijkt aan de oppervlakte op steden als Tokio en Beijing. Een oud Koreaans gezegde luidt: als twee walvissen vechten, worden de garnalen in het midden verpletterd. Het is dit fragiele evenwicht, deze harmonie tussen de twee grootmachten China en de VS, dat het kind in het midden moet stabiliseren. Een gelijk-aardige instelling hanteert Geumhyung Jeong in de relatie tussen publiek en haar objecten. De marketingslogan van de stad – ‘I Seoul you’ – kan perfect gebruikt worden om het werk van Geumhyung Jeong te omschrijven: haar voort-durend onderzoek naar wat het is dat ons doet voelen, dat ons in staat stelt ons te engageren, dat ons toelaat te zijn, dat ding dat ons menselijk maakt.

Max-Philip Aschenbrenner

Back to top

Geumhyung Jeong, geboren in 1980, is een Zuid-Koreaanse choreografe en performancekunstenaar. Jeong studeerde Drama aan de Hoseo University in Asan, Dans en Performance aan de Korean National University of Arts in Seoul en Animatiefilm aan de Korean Academy of Film Arts in Seoul. Haar werk verkent het potentieel van het lichaam, haar sensualiteit en haar kracht om de omgeving te veranderen. Jeongs werk combineert dans met poppenspel en brengt de technische aspecten van theater onder de aandacht. Ze exposeerde en trad internationaal op in o.a. Tate Modern, Liveworks Festival, PuSh Festival, Atelier Hermes (Seoul), New Museum Triennial, Zürcher Theater Spektakel, AI-Hall, SPIEL ART Festival, ImpulsTanz Festival. Jeong presenteerde haar werk voor het eerst in 2011 in Japan met Oil Pressure Vibrator op Festival/Tokyo en AI Hall.

Back to top