Gwendoline Robin

    06/09  | 16:00

Hoe vuurwerk precies ontdekt is, is niet bekend. Waarschijnlijk is vuurwerk ontstaan in China of in het gebied waar nu Bangladesh gesitueerd is. De Chinezen gebruikten buskruit, de basis van vuurwerk, als wapen, maar ook om religieuze feesten en rituelen luister bij te zetten. Gwendoline Robin is een in Brussel gebaseerde kunstenares die in het verleden reeds sculpturale performances toonde op het festival waarbij haar lichaam met de natuurelementen vuur, aarde, water en lucht werd verbonden. Nu maakt ze een nieuwe creatie waar ze met een  groep jongeren uit Schaarbeek pyrotechnische interventies zal doen in de publieke ruimte. Ze bouwen samen constructies van speelse machines met papier, plastiek, metaal en verrassen buurtbewoners met poëtische gestes op verschillende pleinen in Schaarbeek. Zo claimen ze samen dat deze ruimtes na de lockdown niet louter een economische en efficiënte logica dienen, maar dat de publieke ruimte ook een esthetische en politieke plek is. Een plek van ontmoeting en verwondering, waar verschillende stemmen zich kunnen manifesteren en onverwachte gebaren nieuwsgierig verwelkomd worden.

Sinds haar opleiding in de plastische kunsten bouwt Gwendoline Robin al meer dan 20 jaar aan een oeuvre op het snijpunt van installatie en performance waarbij ze haar lichaam op het spel zet en in gevaar brengt. Vuur en explosieven, glas en aarde maar ook water zijn de elementen waarmee ze aan de slag gaat tijdens kortstondige acties waarbij tijd en ruimte lijken samen te vallen. Sinds 2005 toont ze haar performances op internationale festivals in Europa, Canada, Chili, Australië en Azië. In 2007, tijdens een residentie bij de Hallen van Schaarbeek en de Zondagen van de Dans, ontmoette ze Ida De Vos waarmee ze sinds 2009 samenwerkt in haar onderzoek naar beweging en verplaatsing in de ruimte. Ze gaat verschillende samenwerkingen aan met kunstenaars uit andere disciplines: Garrett List voor muziek, Karin Vyncke, Pierre Droulers en Boris Charmatz voor dans en binnenkort ook met choreografe Louise Vanneste. Tijdens deze collaboraties groeide het verlangen naar een hechte performance woordenschat binnen een meer dramaturgische context. In 2013 omringde ze zich met een team van medewerkers: Ida De Vos (dans), Simon Siegmann (scenografie en lichtontwerp) en Olivier Renouf (geluids). Samen deden ze research en creëerden ze de performance J’ai toujours voulu rencontrer un volcan die in 2014 op het Kunstenfestivaldesarts werd getoond. Een landschap dat gaandeweg gekenmerkt wordt door gebeurtenissen met een sterk verhalende kracht. Een reis waarbij de ruimte die de kunstenaar en de toeschouwer delen zich opent en sluit aan de hand van licht, geluid, lichamelijkheid en materialiteit. In mei 2016 toonde Gwendoline Robin in het kader van het Kunstenfestivaldesarts de performance Cratère n°6899, de eerste fase van haar nieuw project A.G.U.A.Dit project integreert artistiek en wetenschappelijk onderzoek rond de relatie tussen aarde, water en het universum. In juli 2017 maakte Gwendoline Robin in samenwerking met de Franse choreografe Gaëlle Bourges tijdens het Festival aux Sujets à Vif op het Festival van Avignon het duet Incidence 1327. Gwendoline Robin geeft les aan de Academie voor Schone Kunsten van Doornik, aan ESA Le 75 en aan La Cambre in Brussel.

Back to top