GUERRILLA

Beursschouwburg
  • 18/05 | 20:30
  • 19/05 | 20:30
  • 20/05 | 20:30
  • 21/05 | 22:00
  • 22/05 | 18:00

€ 16 / € 13
1h 30min
FR / NL

Ontmoet de kunstenaars na de voorstelling van 19/05

El Conde de Torrefiel was een van de revelaties van het Kunstenfestivaldesarts in 2015. Dit jaar komen de jonge Spanjaarden opnieuw naar Brussel met de wereldpremière van GUERRILLA. Dit nieuwe stuk stelt de toekomst van een generatie jonge Europeanen in vraag. We volgen een groep jonge mensen die deelnemen aan schijnbaar banale activiteiten: een tai-chiles, een conferentie, een avondje uit. Ze lijken ontspannen en zelfzeker. De handelingen op scène zijn harmonieus, onschuldig… en kunstmatig. De bonte diversiteit van de groep legt de persoonlijke ideeënwereld van de spelers het zwijgen op, terwijl we op het achterplan hun gedachten kunnen lezen. In deze schijnbaar veilige en vredige situatie torpedeert GUERRILLA onophoudelijk onderdrukte impulsen, obscene fantasieën en gewelddadige denkbeelden in de richting van het publiek. Een zwarte komedie over beklemming en bewustwording.

Tekst & ontwikkeling
El Conde de Torrefiel

Regie & dramaturgie
Tanya Beyeler & Pablo Gisbert

Assistent
Nicolas Chevallier

Tekst
Pablo Gisbert, in samenwerking met de performers

Belichting
Ana Rovira

Decor
Blanca Añón

Klank
Adolfo García Fernández

Choreografieassistent
Amaranta Velarde

Muziek
Pink Elephant on Parade

Performers
Adele Vandroth, Agathe Mez, Alexandre Magnin, Anna Julia Feijo do Amaral, Annalisa Parziale, Antoine Neufmars, Arantza Munoz, Aurélia Monfort, Barbara Pereyra, Camille Lemonnier, Capucine Ferry, Catarina Vieira, Catherine Scholzen, Carla Gillespie, Cécile Créspi, Charlotte Carmona, Christophe Jaccard, Cindy Defise, Costanza Favelli, Diego Ignacio Olea, Dorothée Battle, El Mir Taoufik, Elise Peroi, Farid Al Aflak, Floriane Jamar, Irène Chamorro, Iris Julienne, Isabelle Vander Stockt, Jan Ockerman, Jean Coërs, Jerome Poloczek, Jorge Enrique Guevara Larotta, Julia Stehling, Julie Dupraz, Juliette Van Peteghem, Keyna Nara, Laida Aldaz Arrieta, Laura Gaggiottini, Laura Gonzalez Jimenez, Lauren Lenoir, Leone Dethier, Lili Rampre, Lola Chuniaud, Louise Mestrallet, Lucia Sauro, Malika Temoura, Manon Juszczak, Maria Ivorra Ruiz, Marie Trossat, Marija Baranauskaite, Mathilde Layrac, Maurilio Correnti, Mélina Van Hoof, Melodie Meeuws, Mireya Arauzo, Natasha Padilha, Nina Greta Salomé, Paul Duru, Pauline Allié, Peggy Green, Prince Youmle, Rabia Benkh, Renata Kambarova, Robin Yerles, Said Abitar, Sarah Maystadt, Saskia Van Kampen, Silvio Palomo, Sofia Kakouri, Sophie Delacollette, Soumaya Abouda, Stefania Occhionorelli, Stefka Sbenisheva, Stephanie Scultore, Ursula Vandenberghe, Valentina Stepanova, Vincent Hsueh Cheng-wen, Vinicius Coelho, Wannus Vander Bauwheden, Xavier Delacollette

Franse vertaling
Marion Cousin

Dramaturgisch advies
Roberto Fratini

Presentatie
Kunstenfestivaldesarts, Beursschouwburg

Productie
El Conde de Torrefiel (Barcelona)

Uitvoerende productie
Kunstenfestivaldesarts

Coproductie
Kunstenfestivaldesarts, steirischer herbst festival (Graz), Noorderzon Performing Arts Festival (Groningen)

Met de steun van
Graner, Centre de creació (Barcelona), ICEC – Generalitat de Catalunya, INAEM, Ministerio de Cultura de España

Voorstelling in Brussel met de steun van
Cultural Office of Spanish Embassy in Brussels 



Project gecoproduceerd door

NXTSTP, met de steun van het Cultuurprogramma van de Europese Unie

Back to top

GUERRILLA

GUERRILLA toont de verwarde en tegenstrijdige innerlijke wereld van een groep mensen die op hetzelfde moment leven, bewegen in de straten van dezelfde stad, het collectieve bewustzijn van hetzelfde continent delen en in meer of mindere mate door dezelfde consequenties beïnvloed worden. Toch weten ze niet hoe ze moeten omgaan met de wereld die sinds het begin van de 20ste eeuw enorm is veranderd en een constant behoefte heeft aan nieuwe regels, symbolen en middelen voor hun interpretatie. Dit is de reden waarom we ons, net als in een echte guerrillaoorlog, opdelen in kleine groepen. Dag na dag dwalen we rond in dezelfde oude historische ruïnes op zoek naar nieuwe goden, nieuwe vijanden en nieuwe antwoorden, in de hoop om een betekenis of andere waarheden te vinden die alles voor eens en altijd zullen laten verdwijnen, zodat we telkens opnieuw de geschiedenis van Europa kunnen afbreken en weer opbouwen.

GUERRILLA is de subtiele, georganiseerde oorlog die in het hoofd van elk individu in een menigte plaatsvindt. Een ogenschijnlijk eenvoudige situatie verwijst – wanneer we tussen de regels door lezen – naar meervoudige leefwerelden. Als golven op de oceaan maken al deze mensen deel uit van dezelfde groep, maar hun spontane gedachten en ideeën, hun verleden en hun dromen bakenen een landschap af dat multi-omstandig, tegenstrijdig en expansief is. Dit alles in tegenstelling tot het schijnbaar eenvoudige, onveranderlijke beeld van vrije tijd en ontspanning dat we te zien krijgen op het podium. De geprojecteerde tekst boven de hoofden van de deelnemers is de rode draad die de gedachten, verlangens en herinneringen van deze mensen weergeeft. De tekst volgt de verwarde en complexe kaart van een landschap dat op het eerste zicht sereen lijkt. Er is geen duidelijk conflict op het podium, de strijd vindt plaats in de hoofden van de deelnemers. En langs deze innerlijke grenzen, waar de vrijheid uiteindelijk in opgesloten zit, woedt een oorlog van ideeën die elke dag ontwaakt en elke nacht weer gaat slapen en nooit opgelost raakt. GUERRILLA observeert de spanningen in Europa: opruiende gedachten ontstaan vanuit een comfortzone; liefde die te gemakkelijk afgeleid wordt; de overdreven productiviteitsdrang van de dag; de onophoudelijke aanwezigheid van de geschiedenis; individuele oplossingen voor collectieve problemen; materialistisch polytheïsme; het eeuwige dilemma tussen gevoel en rede… Als alles in een schijnbare staat van vrede en veiligheid verloopt, hoe komt het dan dat we in ons hoofd alles en iedereen de oorlog verklaren?

Een elektronisch muziekconcert, een tai chi-klas en een conferentie: dat zijn de afzonderlijke delen van het stuk. De handelingen vinden plaats in de nabije toekomst, in drie verschillende steden. De deelnemers dansen, praten en luisteren. En de geschreven tekst, geladen met de meest intieme gedachten van deze mensen die zijn opgelost in de onveranderlijke massa van de menigte, wordt vergeleken met en bovenop het ritmische beeld dat zij projecteren.

Het stuk werd geschreven door fictieve en documentaire teksten samen te brengen. De documentaire tekst is gebaseerd op een reeks interviews die vooraf werden gevoerd met een groepje mensen die zich op hetzelfde moment en op dezelfde plaats – in dit geval de stad Brussel – bevonden. Het is een documentair drama, gebaseerd op de samenwerking tussen het gezelschap en de deelnemers. Het is de eerste keer dat het gezelschap op deze manier werkt.

Back to top

El Conde de Torrefiel is opgericht in Barcelona door Tanya Beyeler (1980, Zwitserland) en Pablo Gisbert (1982, Spanje). Ze studeerden theater en filosofie maar hebben ook interesse voor muziek en hedendaagse dans. Ze zijn vaste medewerkers van het dansgezelschap La Veronal. El Conde de Torrefiel is een collectief met theaterschrijvers, muzikanten, performers en videomakers als leden. In hun creaties zoeken ze naar een visuele en tekstuele esthetiek waarin theater, choreografie, literatuur en beeldende kunst naast elkaar bestaan. Ze tonen hun werk in de vorm van video’s, performances en toneelstukken die het podium benaderen met een dreigend gevoel van tijdelijkheid. Het uitgangspunt is een analyse van het tegenwoordige, een bevraging van levende wezens van vandaag over de mogelijkheden van onze tijd. El Conde de Torrefiel wil de bestaande verbindingen tussen redelijkheid en de betekenis van dingen die door de taal wordt bepaald, evenals de abstractie van concepten, het denkbeeldige en het symbolische dat door het beeld wordt aangereikt proberen begrijpen. De meest recente werken richten zich op de eenentwintigste eeuw en de bestaande verhoudingen tussen het persoonlijke en het politieke, lees tussen de nieuwe vormen van totalitarisme en intellectuele vervreemding, maar ook het gevoel van verantwoordelijkheid en persoonlijke vrijheid. El Conde de Torrefiel ging in 2010 als professioneel project van start met La historia del rey vencido por el aburrimiento (Het verhaal van de koning verslagen door verveling). Dit stuk werd gevolgd door Observen cómo el cansancio derrota al pensamiento (Merk op hoe vermoeidheid het denken verslaat) in 2011, Escenas para una conversación después del visionado de una película de Michael Haneke (Scènes voor een gesprek na het bekijken van een film van Michael Haneke) in 2012, La chica de la agencia de viajes nos dijo que había piscina en el apartamento (Het meisje van het reisbureau vertelde ons dat er een zwembad in het appartement was) in 2013, en La posibilidad que desaparece frente al paisaje (De mogelijkheid die verdwijnt voor een landschap). Hun laatste werken brachten het gezelschap nationale erkenning in Spanje. Ze stonden op belangrijke podia en festivals in Spanje, onder meer in Mercat de les Flors in Barcelona, Festival de Otoño a Primavera in Madrid of het Festival Temporada Alta in Girona. Dankzij de goede ontvangst bij publiek en critici heeft El Conde de Torrefiel recent haar eerste stappen buiten de landsgrenzen kunnen zetten, met name in Latijns Amerika en Europa.

El Conde de Torrefiel op het Kunstenfestivaldesarts
2015: Escenas para una conversación después del visionado de una película de Michael Haneke

Back to top