Fúria

    24/05  | 20:15
    25/05  | 20:15
    26/05  | 20:15
    27/05  | 19:00

€ 20 / € 16
70 min

Negen dansers komen in beweging en vormen afwisselend een primitieve massa en de optelsom van verschillende individuen. Dit muterend collectief baant zich een weg doorheen werelden die opgetrokken zijn uit paradoxale beelden die zowel onbekend als vertrouwd aanvoelen. Duizelingwekkende taferelen van dominantie en onderdanigheid, uitbundigheid en verstilling, vreugde en pijn vloeien samen tot een verontrustend geheel. Fúria verbeeldt een transformerende processie die van viering overgaat naar opstand en oorlog. Deze nieuwste creatie van de Braziliaanse choreografe Lia Rodrigues is niet louter virtuoos en inventief, maar ook politiek en sociaal ge.ngageerd. Als de bezielster van het kunstencentrum Centro Arte da Maré in een van Rio’s grootste favela’s maakt Rodrigues geen onderscheid tussen haar dans en de heterogene samenleving waarin ze met beide voeten staat. Ook Fúria schuwt de complexiteit van het anders-zijn niet.

Zie ook: 
Free SchoolNúcleo Dance Class
Free SchoolInventing Schools #2, een gesprek met Lia Rodrigues & Faustin Linyekula

Choreografie: Lia Rodrigues
Dramaturgie: Silvia Soter
Lichtontwerp: Nicolas Boudier
Artistiek medewerker: Sammi Landweer
Assistent choreografie: Amalia Lima
Dans en creatie: Leonardo Nunes, Felipe Vian, Clara Cavalcanti, Carolina Repetto, Valentina Fittipaldi, Andrey Silva, Karoll Silva, Larissa Lima, Ricardo Xavier
Muziek: excerpts of traditional songs and dances of Kanack New Caledonia  

Presentatie: Kunstenfestivaldesarts, Théâtre National Wallonie-Bruxelles
Productie: Chaillot – Théâtre national de la Danse (Parijs)
Met de steun van: Fondation d’entreprise Hermès als deel van het New Settings-programma
Coproductie: Kunstenfestivaldesarts (Brussel), Chaillot – Théâtre national de la Danse (Parijs), Centquatre Paris, Fondation d’entreprise Hermès in het kader van het programma New Settings, Festival d’Automne de Paris, MA scène-nationale, Pays de Montbéliard, Künstlerhaus Mousonturm Frankfurt am Main, festival “Frankfurter Position 2019 –BHF-Bank-Stiftung”, Teatro Municipal do Porto, Festival DDD (Portugal), Theater Freiburg, Les Hivernales-CDNC (Frankrijk), Muffatwerk (Munich)
In samenwerking met: Chaillot – Théâtre national de la Danse (Parijs); Festival d’Automne à Paris for performances at Chaillot – Théâtre national de la Danse (Parijs)
Met de steun van: Adami
Lia Rodrigues is geassocieerd bij Chaillot – Théâtre national de la Danse (Parijs) en Centquatre-Paris
Dank aan: Zeca Assumpção, Inês Assumpção, Alexandre Seabra, Mendel Landweer, Jacques Segueilla, de ploeg van Centro de Artes da Maré en aan Redes da Maré

Back to top

De oersterke Fúria van Lia Rodrigues

De Braziliaanse kunstenares Lia Rodrigues richtte haar gezelschap en dansschool op in de Maré-favela in Rio de Janeiro. Ze presenteert haar nieuwe creatie, Fúria. “In de verbeelding huist de vrijheid.”

Wat waren je inspiratiebronnen voor Fúria?

De dansers en ik werkten aan de hand van afbeeldingen die we verzamelden. Foto’s uit de hele wereld, maar vooral over het leven van zwarten in Brazilië. De Afro-Braziliaanse schrijfster Conceição Evaristo, die en in een favela opgroeide, was in dit onderzoek ons baken. Ze heeft ons goed geholpen bij het vormgeven van dit stuk. We werkten met alles wat we in onze ruimte vonden: oude kleren, een stukje hout, een stukje plastic dat in een hoek was gegooid. We hebben geprobeerd om poëzie te maken met die kapotte, afgedankte spullen.

Hoe werk je met je dansers?

Ik werkte voor dit stuk met negen dansers, die erg van elkaar verschillen. Vier van hen zijn oud-leerlingen van onze school en dat is voor mij heel ontroerend. Ik ken ze sinds hun tienerjaren en nu zijn ze kunstenaars met een eigen stem! De dansers improviseren en ik probeer te organiseren wat we samen willen uitdrukken. Het is net een groot labo waar we negen maanden lang allerlei materiaal mee naartoe nemen. Dag na dag krijgt het stuk vorm, met ieders medewerking. Ik organiseer de ideeën die opwellen, de verlangens, de gedachten. We praten veel.

Is er in Fúria, net als in je vorige stukken, veel aandacht voor het plastische aspect?

In tegenstelling tot de andere stukken, waarin publiek en dansers de ruimte deelden, spelen we dit keer frontaal. We wilden dit experiment doen en dat verandert een heleboel dingen. Zelfs al werken we, zoals ik al zei, alleen met redelijk eenvoudig materiaal, toch proberen we een speciale sfeer te creëren, een soort Braziliaanse barok met kostuums, personages. Momenteel woont meer dan de helft van de dansers in de Maré-favela. Ze brengen die unieke fantasie in, verschillende kleuren, een specifieke esthetiek. We hebben figuren van koningen en koninginnen gemaakt – met niets. En ik hou van die magie van het niets. We zitten in een soort niet-lineair verhaal, dicht bij de verbeelding, dicht bij de droom. Het spel is gemaakt in de specifieke context van die vreselijke verkiezingen, die veel mensen raakte, vooral in de favela. De ‘Fúria’ is overal om ons heen, we staan er tot onze lippen in. Dus wat kunnen we nog brengen? Misschien een beetje rust, wat stilte. Maar vooral verbeelding: dat is waar de vrijheid huist.

Opgetekend door Delphine Baffour
Gepubliceerd op 21 oktober 2018 in La Terrasse, nr. 27

Back to top

De Braziliaanse Lia Rodrigues richt in 1977 – in de nasleep van haar opleiding klassiek ballet te São Paulo – haar eigen gezelschap op: Groupo Andança. Van 1980 tot 1982 woont ze in Frankrijk, waar ze zich aansluit bij het gezelschap Compagnie Maguy Marin. Bij haar terugkeer in Brazilië vestigt ze zich in Rio de Janeiro, waar ze het gezelschap Lia Rodrigues Companhia de Danças uit de grond stampt. Haar creaties worden met tal van Braziliaanse en buitenlandse prijzen bekroond. In 1992 neemt ze het initiatief voor het jaarlijkse festival voor hedendaagse dans Panorama Rioarte, waarvan ze tot 2005 de artistiek directeur blijft. In Frankrijk creëert Lia Rodrigues een van de Fables à la Fontaine (2005) en Hymnen (2007). In april 2010 krijgt ze carte blanche van La ferme du Buisson. Van de Franse regering ontvangt ze de medaille ‘Chevalier de l’Ordre des Arts et des Lettres’. Tot haar creaties behoren onder meer Ce dont nous sommes faits (2000), Formas Breves (2002), Incarnat (2005), Chantiers poétiques (2008), Pororoca (2009) en Piracema (2011). Sinds 2003 werkt Lia Rodrigues in Maré, een favela in Rio de Janeiro, waar ze artistieke en pedagogische projecten ontwikkelt

Back to top