Enter!

M.A.P. Brussels

3/05 > 19:00
4-25/05 > Thursday to Sunday > 13:00-19:00
8.15.22/05 > 19:00 Next Wednesday @ M.A.P.

ENTER! Piraterij is het enige wat ons rest.” Beeldenfetisjist, cineast en beeldend kunstenaar Volckaert brengt het Neo-Futurisme naar Brussel. “Rum rum rum en Vrrrroem dwars door de autosnelwegen! Wij delen in het avontuur van de visuele sensatie, de drang, de dorst. Vanuit de eilanden van schoonheid zetten we onze koers uit over de leegte, roven we de futiele kostbaarheden van een kapitalistische eenheidsillusie, verkrachten we de non-cultuur van het elektronische beeld. In mei hijsen we de piratenvlag boven Brussel.”

Werk van: Didier Volckaert & Reinhart Cosaert

Productie: Elektrischer Schnellseher, KunstenFESTIVALdesArts

Presentatie: M.A.P. Brussels, KunstenFESTIVALdesArts

Back to top

Cinema: de mogelijkheid om met licht een fotografische illusie van een werkelijkheid in beweging te creëren.1

In essentie een Kunstvorm zonder figuratieve, narratieve of economische noodzakelijkheid. Het is een tactiele beeldvorm en niet de contradictio in terminis ‘Beeld><Taal’. Het is een visuele sensatie vermengd met het begrip Tijd. Dit alles staat in sterk contrast met de overheersende productie gedurende 115 jaar filmgeschiedenis of, volgens de Franse filmtheoreticus André Bazin, ontstaansgeschiedenis, want Cinema moest volgens hem nog uitgevonden worden.2 George Lucas, de maker van Star Wars, zal tussen 2003 en 2005 de bestaande filmindustrie convergeren naar digitale projectie3, naar video: de illusie van het beeld. Cinema zal verdwijnen of misschien wel net geboren worden. De zoektocht naar Cinema was/is immers de ultieme imitatie van de Camera Obscura, het natuurlijke bewegende beeld dat ontstaat wanneer licht door een fijn gaatje in een donkere ruimte binnenvalt en zo de werkelijkheid van buiten de ruimte projecteert. Met de overgang naar het digitale tijdperk komt onze Westerse beeld‘cultuur’ dus alweer een stapje dichter bij de representatie van de realiteit. Maar Cinema n’est pas une pipe.

Piraterij bestaat al zo’n 3000 jaar en komt nog steeds voor op alle wereldzeeën. Het Neo-Futurisme is er één van.

De Neo-Futuristen bevaren de visuele leegte van onze blinde maatschappij. Met manifesten hebben ze voor zichzelf een koers uitgetekend die overeenkomt met een diaspora, richtingloos weg van het centrum, het niet, het niets.4 Ze exploreren dode media, vergeten technologieën die gestrand zijn op de kusten van de kapitalistische vooruitgangsgedachte. Om het wezenlijke van Fotografie, Cinema en andere optische communicatiesystemen tussen kunstenaar en kijker te begrijpen gaan ze terug naar het moment toen ze nieuw waren, want daar ligt hun kracht: in de kwaliteiten die ze nu verloren hebben.5 Maar vooreerst is het Neo-Futurisme de werking van passie en schoonheid wanneer de rum tijd en ruimte tot een individuele ervaring heeft teruggebracht. Het moment waarop je het goud begraaft om opnieuw de drang te ontdekken. De slag die Broodthaers won, maar waarvan hij de oorlog verloor, is dan ook het eiland waarop we ons terugtrekken. VIVA !

Als de jolly Roger, de zwarte vlag met schedel en gekruiste beenderen, gehesen is, dan weet de tegenstander dat er strijd wordt gevoerd tot de dood. Overgave is vanaf dan geen optie meer.

Didier Volckaert, januari 2002

1 Wat is Cinema? Opkomst en ondergang van een premature Kunst, 1995, Didier Volckaert

2 The myth of total Cinema, in Critique , 1946, André Bazin: “Every new development added to Cinema must, paradoxically , take it nearer and nearer to its origins. In short: Cinema has not yet been invented!”

3 Robin Sabin in The New York Times, 26 november 2000

4 Eerste Neo-Futuristische manifest, 1994

5 Naar het Neo-Futuristische BeeldManifest, 1999

Back to top