A Night of Thinking Through Senses

Palais de la Dynastie / Dynastiepaleis
  • 13/05 | 22:00 - 2:00

€ 5
EN

Als taal een gecodeerd vehikel voor communicatie is, wat bestaat er dan vooraleer haar codes aan het werk gaan? Deze nacht verkent de sfeer die dan al zou kunnen bestaan. Minimale gebaren, geluiden en de materialiteit daarvan, iets of iemand die heel dichtbij is, een lezing-performance en een slow reading-sessie nodigen het publiek uit op een ontdekking van het denken aan de hand van verschillende zintuigen; een vorm van denken die bestaat nog voor er woorden zijn. Deze nacht speelt met de ideeën en ervaringen van de Neo-Concrete kunstbeweging en het werk van Lygia Clark in het bijzonder. Ze wordt een ‘rite zonder mythen’, waarin gesproken wordt in een taal die nog niet bestaat, en waar je de ander kan gewaarworden op manieren die nog niet zijn gekend. Je verliest het voorrecht om jezelf te bekijken als individu en begint aan een ervaring van de ruimte tussen ons die nog gebouwd moet worden. Waar er nog geen codes zijn, schuilt misschien ook de mogelijkheid om nieuwe codes te verkennen.

Zie ook
Beyond the Codes: A Night of Travelling Beyond Thinking

Met
Fabián Barba, Kate McIntosh, Mette Edvardsen, Enrico Malatesta, Bryana Fritz & Henry Andersen

Met bijdragen van
André Lepecki

Samengesteld door
Daniel Blanga-Gubbay & Lars Kwakkenbos

Back to top

Een nacht van denken doorheen de zintuigen

“Until our era, the artist was only a thermometer in which the new spiritual reality of the future was indicated. There will come a time when everyone will be that thermometer and bring within themselves that future-present.”
Lygia Clark, ongedateerd manuscript

Als taal een gecodeerd vehikel voor communicatie is, wat bestaat er dan vooraleer haar codes aan het werk gaan? Deze nacht verkent de sfeer die dan al zou kunnen bestaan. Minimale gebaren, geluiden en de materialiteit daarvan, iets of iemand die heel dichtbij is, een lezingperformance en een slow reading-sessie nodigen het publiek uit op een ontdekking van het denken aan de hand van verschillende zintuigen; een vorm van denken die bestaat nog voor er woorden zijn. Deze nacht speelt met de ideeën en ervaringen van de Neo-Concrete kunstbeweging en het werk van Lygia Clark in het bijzonder. Ze wordt een ‘rite zonder mythe’, waarin gesproken wordt in een taal die nog niet bestaat, en waar je de ander kan gewaarworden op manieren die nog niet zijn gekend. Je verliest het voorrecht om jezelf te bekijken als individu en begint aan een ervaring van de ruimte tussen ons die nog gebouwd moet worden. Waar er nog geen codes zijn, schuilt misschien ook de mogelijkheid om nieuwe codes te verkennen.

Het is niet enkel Clarks uitspraak over het creëren van ‘rites zonder mythe’ die deze nacht heeft geïnspireerd, maar ook haar oeuvre. Vanaf 1964, toen ze al een belangrijke figuur was geworden binnen de Neo- Concrete kunstbeweging, evolueerde het werk van Lygia Clark, geleidelijk maar daarom niet minder radicaal, voorbij het veld van het zichtbare naar dat van de kunst zonder kunst, waar de actie van het doen het belangrijkste aspect zou worden. Later ging haar werk steeds meer op een vorm van therapie lijken en evolueerde het ook naar nieuwe, relationele vormen van subjectiviteit en intimiteit.

In een essay uit 1999 over het werk van Lygia Clark werk verwijst de Braziliaanse psychoanalyticus en cultuurtheoreticus Suely Rolnik naar een daad van deterritorialisatie: ‘De figuur van de toeschouwer begint zich zelf te deterritorialiseren, terwijl tegelijkertijd het kunstobject niet langer tot zichtbaarheid herleid kan worden en zelfs niet de mogelijkheid heeft te bestaan in een inerte passiviteit, geïsoleerd van degene die het uitvoert.’ In het midden van de jaren zestig ging het werk van Clark de toeschouwer deterritorialiseren door hem te verplaatsen vanuit een actie van deelname naar een gevoel dat door haar werk wordt opgeroepen in degene die ermee in contact komt. Dit kan tijdens deze nacht ook op verschillende momenten plaatsvinden. Before the Codes wordt wellicht een reis doorheen het visionaire werk van Lygia Clark, waarbij sommige bijdragen de lichamen van de deelnemers een nieuwe realiteit van gewaarwordingen laten ervaren en anderen, om de woorden van Rolnik te gebruiken, over dergelijke realiteiten laten nadenken en speculeren. De hele nacht worden we omringd door werken van Tarek Atoui, die een ruimte van geluid suggereren en belichamen, een ruimte waarin deze gewaarwordingen ook kunnen bestaan.

Back to top