+51 Aviación, San Borja

Les Brigittines
  • 23/05 | 20:30
  • 24/05 | 20:30
  • 25/05 | 20:30
  • 26/05 | 20:30
  • 27/05 | 22:00
  • 28/05 | 18:00

€ 16 / € 13
1h 15min
JP > NL / FR

Ontmoet de kunstenaars na de voorstelling van 24/05

Yudai Kamisato is de leider van het Okazaki Art Theatre en gangmaker van een jonge generatie Japanse theatermakers. In 2016 komt hij voor het eerst naar Europa met een begeesterd stuk dat graaft naar de wortels van zijn bestaan. Kamisato is zelf van gemengde Japans-Peruviaanse afkomst. +51 Aviación, San Borja verwijst naar het adres van zijn Peruviaanse grootmoeder in Lima. Het stuk blikt terug op zijn verhuis op jonge leeftijd naar Japan, een ‘thuisland’ waar hij nooit eerder geweest was, en een reis op latere leeftijd naar zijn Zuid-Amerikaanse geboortegrond. Kamisato ziet de nikkei (Japanse emigrés) als een spiegel die licht schijnt op de Japanse samenleving van vandaag. Met deze pseudofictieve reportage traceert hij een interculturele geschiedenis over de Stille Oceaan heen. Als een hedendaagse Odysseus zwerft het hoofdpersonage langs vreemde plaatsen, kleurrijke ontmoetingen en absurde gebeurtenissen, tot het web zich sluit rond zijn eigen gemengde identiteit. Een ontdekking.

Tekst, regie & scenografie
Yudai Kamisato

Met
Masahiko Ono, Wataru Omura, Mari Kodama

Licht
Ryoya Fudetani

Geluid
Masashi Wada

Toneelmeester
Ayumu Okubo

Dramaturgie
Hinako Arao

Productieleiding
Akane Nakamura

Productieassistenten
Yoko Kawasaki, Megumi Mizuno

Presentatie
Kunstenfestivaldesarts, Les Brigittines

Productie
Okazaki Art Theatre, precog

Met dank aan
KAKIKUUKYAKU, Shochiku Geino, The Japan International Cooperation Foundation

Met de steun van
Arts Council Tokyo (Tokyo Metropolitan Foundation for History and Culture), The Saison Foundation, Agency for Cultural Affairs Government of Japan

Back to top

Over het stuk

Yudai Kamisato is de leider van het Okazaki Art Theatre. Hij is geboren in Zuid-Amerika, in Lima, Peru. Zijn werk gaat over hete politieke hangijzers en sociale kwesties. Hij behandelt het thema van de symbiose tussen mensen die elkaar niet volledig begrijpen. Kamisato is een van de meest spraakmakende kunstenaars van de hedendaagse Japanse theaterscène. Hij stond drie jaar op rij op het Festival/Tokyo en werd ook al uitgenodigd voor het Taipei Arts Festival.

Kamisato’s laatste stuk draait rond het concept van imin (immigranten), een sleutelwoord voor zijn eigen oorsprong en één waar hij vaak heft rond gewerkt. Het verhaal, stevig geworteld in effectief onderzoekswerk, ontvouwt zich rond de plaatsen die hij heeft bezocht en de mensen die hij daar heeft ontmoet, als een manier om zijn roots te achterhalen. De beweging gaat vanuit Tokio, waar hij woont en werkt, naar Okinawa, waar zijn vader vandaan komt, en van daar naar de Japanse gemeenschap in Lima, waar zijn grootmoeder, oorspronkelijk van Okinawa, nog steeds leeft.

Maar dit is niet alles; gaandeweg maakt het publiek ook kennis met enkele boeiende maar weinig bekende personages. Zo verwijst het werk naar het leven van Seki Sano, een dramaturg die bekend staat als de ‘vader van het Mexicaanse theater’, die actief was in de nieuwe theaterbeweging shingeki in het vooroorlogse Japan, maar uit het land werd verdreven onder verdenking van ‘gedachtemisdaad’. Er is ook een ontmoeting met Ryoichi Jinnai, een ondernemer die, hoewel hij zich aangetrokken voelt tot de idee van immigratie, er toch voor heeft gekozen om in Japan te blijven en de Japanse gemeenschappen in Peru en andere Zuid-Amerikaanse landen te steunen. Zo volgt het stuk niet enkel Kamisato’s eigen odyssee, maar bevat het ook gebeurtenissen en getuigenissen uit de saga’s van anderen. Het is uitdagend en gelaagd metatheater dat stoutmoedig het evenwicht zoekt tussen reportage en fictie.

In de gemeenschappen die gesticht zijn door Japanse emigranten die hun geboorteland verlieten om een nieuw leven in een nieuw land op te bouwen, bestaat Japan nog steeds als ‘het oude thuis’. Wat is het verschil tussen het Japan zoals het ervaren wordt door Kamisato in zijn leven en werk bij het theater in Tokio en het beeld van Japan dat hij kreeg in de immigrantengemeenschap van Lima? Het stuk, dat ons meerdere beelden van Japan toont doorheen een soort omgekeerde uitstraling, daagt ons uit om naar ons huidige leven – en onszelf – te kijken.

Back to top

Yudai Kamisato (1982) werd geboren in Lima, Peru. Zijn vader emigreerde van Peru naar Japan, zijn moeder was Japanse. Hij groeide op in Kawasaki, in het district Kanagawa. Tijdens zijn tienerjaren woonde hij ook enkele jaren in Paraguay en de Verenigde Staten. In 2003 richtte Kamisato het Okazaki Art Theatre op, waarmee hij origineel en bestaand werk regisseert en speelt. De kunst van Kamisato koppelt het dagdagelijkse aan het buitengewone en onderzoekt lichamelijkheid op een manier die de nadruk legt op het persoonlijke leven van de acteurs. Deze unieke aanpak heeft hem in de Japanse theaterscène vele prijzen opgeleverd. In 2006 werd Kamisato de jongste artiest die ooit de eerste prijs in de Toga Directors Competition wist te winnen. Vanaf 2010 nam hij drie jaar op rij deel aan het Festival/Tokyo. Zijn voorstelling Mr Haircut (2009) werd genomineerd voor de Kishida Drama Award, black coffee (not for drinking) (2013) haalde de finale en kreeg hoge vermeldingen van de jury. +51 Aviación, San Borja (2015) haalde eveneens de finale en werd getoond op Sydney Festival 2016. Sindsdien komt de afwezigheid van het anders-zijn in de Japanse samenleving van vandaag meer naar voor als een thema in zijn werk. De voorbije jaren schreef en regisseerde Kamisato toneelstukken over de bezorgdheid over zijn eigen identiteit en een bespiegeling op de problemen van immigranten en arbeiders, de verhouding tussen individu en nationaliteit en communicatie onder tijdsgenoten.

Back to top