Met zeven artistieke projecten en een publiek programma wil het vijfdaagse festival Every Inside Has an Outside nadenken over de tijd waarin we leven en de verschillende ruimtes die daarin met elkaar interageren. Een ruimte definiëren betekent altijd bepalen wie ertoe behoort en wie buitengesloten wordt. De Braziliaanse choreografe Alice Ripoll voert een choreografisch onderzoek naar de handeling van schoonmaken om de identiteit te achterhalen van de mensen die in het nauw gedreven worden om de essentiële taken in onze samenleving uit te voeren. Guy Woueté recreëert een reeks symbolische protesten in de openbare ruimte, om ons te herinneren aan het belang ervan als politiek platform en om de aandacht te vestigen op de arbeiders die uitgesloten worden van elke vorm van bescherming. Ruimtes zijn complexe entiteiten en soms overlappen ze. In de Hallen van Schaarbeek maakt Wang Bing een replica van zijn appartement in Beijing en zijn leven tijdens de lockdown in januari, terwijl hij werkt aan een project over globalisering. Geïnspireerd door een reeks brieven uit isolement begeleidt Begüm Erciyas de stem van de toeschouwer op een reis van het ‘ik’ naar de publieke ruimte. Jisun Kim onderzoekt hoe de virtuele wereld een plek van vrijheid kan zijn. Anne Teresa De Keersmaeker en Radouan Mriziga werken samen aan een nieuw project, waarin choreografie een instrument wordt om het lichaam, de fysieke afstand en de architectuur van een ruimte in kaart te brengen. Tot slot gebruikt Gwendoline Robin vuurwerk en de Brusselse hemel als een ruimte waarop we gelijktijdig en collectief onze blik kunnen richten. Every Inside Has an Outside vindt plaats in de tuin van de Maison des Arts, de Hallen van Schaarbeek en de publieke ruimte van Schaarbeek. Via performances, debatten, installaties en pyrotechnische gebaren huldigt het festival het vermogen van kunst om over het heden te spreken en herinnert het ons aan het belang van gedeelde ervaringen.