Tricoter (working title)

Kaaistudio's

6,7/05 > 20:30
9,10,11/05 > 19:00
12,13/05 > 19:00-24:00
Language: English

Van moleculair bioloog tot danser en choreograaf: dat is de avontuurlijke breuk in de professionele carrière van Xavier Le Roy. In zijn solo Product of Circumstances, een lezing/performance, zoekt Le Roy naar bruggen over die schijnbare kloof tussen wetenschap en lichaam. In zijn choreografieën probeert hij de beweging los te maken van alle mogelijke hiërarchieën en opgelegde lichaamsbeelden. Zijn eigen lichaam is tegelijk onderzoeker en voorwerp van onderzoek. Wat is een lichaam? Is de huid de ultieme grens? Is het een knooppunt van historische, biologische, sociale en culturele factoren? Met andere kunstenaars toont Le Roy in Brussel een parcours naar keuze tussen voorstellingen, performances en lezingen, waarin onder meer kanttekeningen gemaakt worden bij de noties van 'auteurschap' en 'product'.

Une proposition de/Een voorstel van/A proposition by Xavier Le Roy

avec la participation de/met de medewerking van/with the participation of: Laurent Goldring, Jérôme Bel, Mårten Spångberg, Tino Sehgal, Grand Magasin, Constant vzw, Claire Haenni, Antonio Carallo, Frédéric Seguette, Pascale Paoli, Amaia Urra, Raquel Ponce, Annabelle Hagmann et autres/en anderen/and others

6/05

Self Unfinished

De/Van/From: Xavier Le Roy, d'après une collaboration avec/naar een samenwerking met/after a collaboration with Laurent Goldring

Par/Door/By: Xavier Le Roy

Musique/Muziek/Music: Diana Ross

Production/Productie/Production: in situ productions & Le Kwatt

Coproduction/Coproductie/Coproduction: Substanz-Cottbus, TIF Staatsschauspiel Dresden, Fonds Darstellende Künste/Bundesministerium des Inneren

Avec le soutien de/Met de steun van/Supported by: Tanzwerkstatt Berlin, Podewil (Berlin)

7/05

Product of Circumstances

De/Van/From: Xavier Le Roy

Par/Door/By: Xavier Le Roy

Production/Productie/Production: in situ productions & Le Kwatt

Coproduction/Coproductie/Coproduction: TanzWerkstatt/Podewil Berlin, Senatsverwaltung für Wissenschaft, Forschung und Kultur (Berlin)

Remerciements à/Met dank aan/Special thanks to: Chantal Escot-Theillet, Tara Herbst, Mårten Spångberg, Hortensia Völckers, Christophe Wavelet

9/05

Self Unfinished

+ œuvres de/werk van/work by Laurent Goldring and Jérôme Bel

10/05

Product of Circumstances

+ œuvres de/werk van/work by E.X.T.E.N.S.I.O.N.S.

11/05

Xavier Le Roy

Concept: Xavier Le Roy

Par/Door/By: Jérôme Bel

Musique/Muziek/Music: Bernard Herrmann

Remerciements à/Met dank aan/Special thanks to: Silke Becker, Jerome Bel, Katrin Busching, Rebecca Lee, Pascale Paoli, Petra Roggel, Frédéric Seguette, Maximilian Stelzl, Norbert Strache, Tino Sehgal, Claudia Triozzi

Coproduction/Coproductie/Coproduction: Time Festival (Gent), TanzWerkstatt/Podewil (Berlin)

Avec le soutien de/Met de steun van/Supported by: l’Ambassade de France, culturele Delegatie in Vlaanderen, La Direction Régionale des Affaires Culturelles d’Ile de France, Ministère de la Culture et de la Communication, Senatsverwaltung für Wissenschaft, Forschung und Kultur

12/05

Product of Circumstances

+ œuvres de/werk van/work by Tino Sehgal, Constant vzw, Jérôme Bel, Annabelle Hagmann et autres/en anderen/and others

13/05

Self Unfinished

+ œuvres de/werk van/work by Laurent Goldring, Jérôme Bel, Mårten Spångberg, Grand Magasin et autres/en anderen/and others

Production/Productie/Production: in situ productions, Kaaitheater, KunstenFESTIVALdesArts

Présentation/Presentatie/Presentation: Kaaitheater, KunstenFESTIVALdesArts

Avec le soutien de/Met de steun van/Supported by: l'Association Française d'Action Artistique et le service de coopération et d'action culturelle de l'ambassade de France à Bruxelles

Back to top

Het is een onverwachte wending die de professionele carrière van Xavier Le Roy maakte: van moleculair bioloog naar danser en choreograaf. Zijn voorstellingen zijn pogingen om greep te krijgen op die twee zó verschillende percepties van het lichaam, die, paradoxaal genoeg, ook veel met elkaar gemeen hebben. In 1987 begint hij aan een doctoraat in de moleculaire en cellulaire biologie. Tegelijkertijd gaat hij veel naar dansvoorstellingen kijken en volgt hij een keer per week een danscursus. Het wetenschappelijk onderzoek in het laboratorium confronteert hem met het lichaam als een complex organisme, maar ook met de wetenschap als een sociale praktijk.

Het onderzoek van Le Roy concentreert zich op de 'oncogenen', genen die een rol spelen in het tot stand komen van kanker: "Kanker is een transformatie van normale lichaamscellen. Ze delen en vermenigvuldigen zich zonder enige mogelijkheid tot controle. Er wordt voortdurend gezocht naar één enkele oorzaak als verklaring maar het lichaam is complex. Het is geen machine die men kan repareren of een werktuig om te gebruiken. Misschien is ziekte de weg om weer gezond te worden. Ik bezit mijn ziekte noch mijn gezondheid, maar beide hebben wel een bepaalde waarde." Het is de medische wereld zelf die het lichaam instrumentaliseert en het opdeelt in geïsoleerde cellen, in ziekten, in specialismen. Het is een houding waar Le Roy het als onderzoeker moeilijk mee krijgt: lichamelijke verschijnselen worden tot wetenschappelijke categorieën en kwantificeerbare gegevens gereduceerd.

Hij begint zich bovendien ernstige vragen te stellen bij begrippen als 'wetenschappelijke objectiviteit' en 'de neutraliteit van statistisch onderzoek'. Het wordt voor hem steeds duidelijker dat wetenschap een sociale praktijk is die ingebed zit in een systeem van machtsposities en hiërarchieën. Wetenschappelijke publicaties, spectaculaire onderzoeksresultaten en de uitbouw van een carrière primeren vaak op de 'waarheid'. Le Roy komt voor zichzelf tot de conclusie dat biologisch onderzoek meer met 'macht' en 'politiek' te maken heeft dan met het begrijpen van het menselijk lichaam. In 1990 doctoreert hij en dat is meteen ook het einde van zijn carrière als moleculair bioloog.

Le Roy legt zich toe op de moderne dans en begint een carrière als choreograaf. In 1996 wordt hij choreograaf in residentie bij het Podewil (hedendaags kunstencentrum) in Berlijn. Tussen 1994 en 2000 tekent hij voor een tiental choreografieën en werkt hij samen met andere choreografen en muzikanten. Zijn ervaringen als wetenschapper blijven echter in zijn denken over het lichaam en zijn representaties een rol spelen. In het kader van de manifestatie Body Currency in Wenen presenteert hij in 1998 zijn lezing-performance Product of Circumstances, waarin hij zijn dubbele opleiding als wetenschapper en danser en de vele dwarsverbindingen tussen beide gebieden vertelt en danst. Zowel in de wetenschap als in de dans wordt het lichaam gezien als een instrument, een werktuig en een machine. Als danser en als choreograaf probeert Le Roy heersende lichaamsbeelden in vraag te stellen. Het overaanbod van lichaamsbeelden in de media, de publiciteit, de film, maar ook in de dans geeft heel wat mogelijkheden tot identificatie. Het is tegen die identificaties, die eigenlijk vervreemdingen zijn, dat hij ingaat. Concreet betekent dit dat hij in zijn choreografie op zoek gaat naar bewegingen zonder voorafgaand model en naar een groepsdynamiek zonder hiërarchie. Le Roy gebruikt niet graag het woord 'danstaal' of 'lichaamstaal': bewegingen leggen immers geen betekenissen vast. De taal probeert een materieel spoor achter te laten. Een dansbeweging draagt haar eigen verdwijning in zich mee. Daarna blijft er alleen de herinnering.

Zijn erkenning als choreograaf confronteert Le Roy echter ook met het gesubsidieerde danssysteem: "Met de artistieke erkenning en de subsidies begon ook mijn manier van denken te veranderen: ik verloor een gedeelte van mijn onafhankelijkheid. Ik maakte deel uit van een systeem van productie, van een markt die haar eis stelde: wat ik moest afleveren, was een product voor artistieke consumptie. Waar ik van weggevlucht was in de wetenschap keerde nu terug. Maar in de wereld van de dans voelde ik me wel autonomer. Ik kon meer in overeenstemming met mijn ideeën en mijn idealen reageren. Ik moest alleen op een meer kritische manier gaan werken: het 'consumptieproduct dans' in de dansvoorstelling zelf in vraag stellen, de lichaamsbeelden met het lichaam zelf ontmaskeren. Het lichaam is immers geen stabiele of centraal georganiseerde entiteit. Het is voortdurend in een proces van transformatie." Het ludieke en tegelijk poëtische Self Unfinished is een spel met de mogelijke percepties van het lichaam: begin en einde, oorzaak en gevolg van een beweging verliezen hun chronologie. Het 'gevormde' lichaam en het 'vervormde' of 'vormeloze' lichaam gaan in elkaar over.

Naast zijn solowerk nodigde hij dansers, choreografen, fotografen, videasten, filosofen en theoretici uit om in het project E.X.T.E.N.S.I.O.N.S. te experimenteren met een andere manier van creëren, zonder hiërarchie, zonder vooronderstellingen. Voor Le Roy eindigt het lichaam niet bij de huid. Alles wat met de huidoppervlakte in contact komt, gaat deel uitmaken van het lichaamsbeeld. Het lichaam is immers een verlengstuk ('extension') van zijn omgeving en omgekeerd is de omgeving een verlengstuk van het lichaam.

Tijdens het festival toont Xavier Le Roy naast zijn solo's Product of Circumstances en Self Unfinished ook Xavier Le Roy van Jérôme Bel, een voorstelling die hij met Jérôme Bel maakte, een soort van 'trompe l'oeil' van twee verwante kunstenaars. Samen met andere kunstenaars zoals Laurent Goldring, Jérôme Bel, Mårten Spångberg, Tino Sehgal, Grand Magasin en Constant vzw, presenteert Le Roy in mei aan het publiek een vrij parcours tussen voorstellingen, performances en lezingen, onderweg bezaaid met vragen, kritische bedenkingen en kanttekeningen: wat is een auteur? Welke zijn zijn plichten, welke zijn rechten? En dat niet alleen in de juridische zin van het woord!

Back to top