The Party

Théâtre National

10, 12, 13/05 – 20:30
11/05 – 15:00 + 20:30
1h 20min

Op het hoogtepunt van zijn roem trok Árpád Schilling zich terug uit het internationale circuit om in zijn thuisland Hongarije zijn eigen praktijk als kunstenaar te toetsen aan het leven in een kleine plattelandsgemeenschap. Sinds twee jaar maakt hij met zijn gezelschap Krétakör opnieuw uitdagende stukken waarin theater en educatie hand in hand gaan. Ook in zijn nieuwste voorstelling hamert Schilling op het belang van onderwijs voor de politieke en sociale ontwikkeling van een land. In The Party staat een klein stadje symbool voor Hongarije, een soort ‘anti-Europa’ waar kritische kunst en afwijkende standpunten in de verdrukking zijn en waar demagogie, corruptie en discriminatie opgang maken. De autocratische Partij dringt als sluipend gif binnen in het leven van de dorpsbewoners. Schilling doet het publiek uit de homogene theaterruimte stappen. Het echte leven in, waar we getuige worden van de breekbaarheid van een democratie waar de keuze gaat tussen veiligheid of vrijheid. De woede is tastbaar. Een beklemmend artistiek statement.

Tekst & regie
Árpád Schilling

Video
Zágon Nagy, Máté Tóth-Ridovics

Muziek
Lawrence Williams & Imre Lichtenberger Bozoki

Met
Matthieu Gary, Fragan Gehlker, Emőke Kiss-Végh, Zsolt Nagy, Tamás Ördög, Lilla Sárosdi, Tünde Szalontay, Vasil Tasevski, Sándor Terhes, Marc Vittecoq

The Party Band
Imre Bozsóki, Levente Boross, Ernő Hock, Ádám Mészáros, Juliette Navis, Lawrence Williams

De studenten van de Krétakör Free School
Balázs Dohy, Anna Fundelius, Ajna Kertész, Attila Komán, Ágnes Márton, Kristóf Nagy, Alexandra Oláh, Nóra Schultz, Donát Seres

Coördinatie & educatie Krétakör Free School
Bálint Juhász

Medewerkers Free School
Ádám Bethlenfalvy, Sára Szilágyi

Vertaling
Péter Závada

Kostuumontwerp
Fruzsina Nagy

Kostuumassistent
Dóra Pattantyús

Animatie
Zoltán Ásmány, Balázs Sánta, Balázs Turai

Medewerkers film
Bence Benyusz, Mari Boross, Kristóf Deák, Xénia Fekete, Szabolcs Galgóczy, Szabolcs Gáspár, Ádám Halász, Tamás Hámori, Ambrus Hernádi, Kornél Hidas, Sándor Huszár, Attila Kovács, Kata Kővári, Ferenc Krámli, Sára Levendel, Péter Lukács, Csaba Mecseki, Zsófia Muhi, Veronika Nemes-Jeles, Tamás Németh, Zsolt Mona, Ferenc Nagy, László Nagy-Kardos, József Simon, András Táborosi, Zsófia Tálas, Csaba Tóth, László Zsoldos

Grafische vormgeving
Dániel Sánta, Balázs Turai

Dramaturgie
Bence Bíró

Geluid
Zoltán Belényesi

Technische leiding & licht
András Éltető

Regieassistentie
Eszter Salamon

Productiemanagers
Edina Schőn, Márton Gulyás

PR
Linda Potyondi, Móni Polgár

Met dank aan
Ágh Márton

Presentatie
Kunstenfestivaldesarts, Théâtre National de la Communauté française

Productie
Krétakör (Boedapest)

Coproductie
Kunstenfestivaldesarts, Trafó House of Contemporary Art (Boedapest), Théâtre National de Bordeaux en Aquitaine, steirischer herbst (Graz)

Met de steun van
Szélkerék Ltd., Open Society Foundation

Partners
Bakelit Multi Art Center, Vision Team

Project gecoproduceerd door
NXTSTP, met de steun van het Cultuurprogramma van de Europese Unie

Back to top

The Party

“Dingen moeten behoren tot diegenen die er wel bij varen.”
Bertolt Brecht

De nieuwe productie van Árpád Schilling moedigt iedereen aan om het openbare leven te heroverwegen: zij die het huidige systeem bekritiseren en ook zij die denken dat alles in orde is. Deze voorstelling gaat over vragen als: “Hoe komt de Partij aan de macht?”, “Hoe is de democratie het speelgoed van de macht geworden?”, “Hoe komt het dat we nooit uitgepraat raken over de Partij?”, “Waartoe dient de Partij?” en “Hoe werkt de Partij?”.

In The Party staat een kleine stad symbool voor Hongarije, een soort ‘anti-Europa’, waar kritische kunst en afwijkende standpunten onderdrukt worden en waar demagogie, populisme en xenofobie opgang maken. De autocratische Partij dringt binnen in het leven van de dorpelingen als een sluipend gif. Árpád Schilling geeft het publiek reden om de homogene theaterruimte te verlaten en in het echte leven te stappen, waar we getuige zijn van de kwetsbaarheid van de democratie. De keuze is veiligheid of vrijheid; de woede is tastbaar.

In deze voorstelling worden theater, concert, film en circus samengebracht op scène.

De band
Ze toeren langs Europese steden met een innovatief concert. Hun tournee is een onderdeel van een groter project van de Europese Unie dat hedendaagse maatschappelijke fenomenen onderzoekt om Europese burgers te helpen bij hun keuzes voor de Europese verkiezingen.

De acteurs
De acteurs van Krétakör brengen de inwoners van een klein Hongaars dorp tot leven. Eerst brengen ze live sketches die de kenmerken van de Hongaarse samenleving laten zien. Daarna zien we twee koppels – het hoofd van de school en zijn vrouw en de succesvolle ondernemer en zijn vrouw – die tijdens een zondagse lunch niets anders doen dan klagen. Ze klagen over het leven, de politiek, etnische minderheden, enz. De vraag is: “Waarom doen ze niets als ze zo ontevreden zijn?” De gelegenheid doet zich voor wanneer de burgemeester van het dorp wordt verkozen. Het wordt echter al snel duidelijk dat dit niets oplost. De Partij trekt zowel vrienden als families uiteen. Langzaam en pijnlijk leren deze vier mensen wat democratie is.

Krétakör Free School
Free School is een innovatief programma over sociale kwesties en kunst voor veertien- tot achttienjarige scholieren. Ze richten de aandacht onder andere op de abnormaliteit van schijnbaar democratische verkiezingen. Ze nodigen het publiek uit tot een discussie over de betekenis van hun generatie.

Back to top

Árpád Schilling (1974) is theaterregisseur en artistiek directeur van Krétakör. Hij regisseert zijn eerste productie wanneer hij 19 is en richt in 1995 het Krétakör Theater op, het jaar waarin hij zijn regiestudies begint aan de Theater- en Filmacademie van Boedapest. Tijdens zijn studies blijft hij Krétakör leiden. Van 1998 tot 2000 wordt hij door Gábor Zsámbéki uitgenodigd als gastregisseur in het wereldberoemde Katona József Theater. In 1999 brengt hij Platonov van Tsjechov met studenten van het Théâtre National van Straatsburg, onder meer tijdens het European Theatre Union festival. Hetzelfde jaar wint hij de prijs van de Hongaarse theatercritici in de categorie ‘veelbelovende professional’ voor zijn productie van István Tasnádis Public Enemy in het Katona József Theater. Hij wijst verscheidene aanbiedingen om toe te treden tot gevestigde theaters af, en vormt samen met Máté Gáspár het Krétakör Theater om tot een permanent theatergezelschap. Tot hun meest emblematische werken behoren Brechts Baal uit 1999, W-workerscirkus gebaseerd op Büchners Woyzeck uit 2001 en Tsjechovs De Meeuw dat in 2003 in première ging.

In 2008 herstructureert Árpád Schilling zijn creatieve team en verruilt het repertoiresysteem voor projectmatig werk. Hij laat ook het woord ‘theater’ weg uit hun naam die voortaan kortweg Krétakör luidt. Hij begint aan grootschalige artistieke experimenten, met de focus op opvoeding, sociale ontwikkeling en het stimuleren van talent. Van 2008 tot 2011 werkt hij als artistiek directeur op verscheidene culturele en educatieve programma’s in Hongarije en in het buitenland, waarbij hij met zijn projecten naar scholen, kleine gemeenten en afgelegen, precaire gemeenschappen trekt. In 2006 is hij gastdocent aan het Conservatoire National Supérieur d’Art Dramatique (CNSAD) in Parijs, in 2009 aan het Centre National des Arts du Cirque (CNAC) in Châlons-en-Champagne en in 2011 aan de École Nationale Supérieure des Arts et Techniques du Théâtre (ENSATT) in Lyon. In oktober 2012 stelt hij zijn eigen werk Noéplanete voor in het Théâtre National de Chaillot in Parijs, in december regisseert hij Verdi’s Rigoletto in de Bayerische Staatsoper in München. In 2013 werkt hij in Oostenrijk in Klagenfurt op Mozarts Idomeneo en in hetzelfde jaar geeft hij les aan studenten van La Manufacture (HETSR) in Lausanne. Hij won talrijke prijzen, waaronder de Stanislavski-prijs in Moskou in 2005, de Légion d’honneur van het Franse Ministerie van Cultuur in 2008 en de Europe Theatre Prize in de categorie New Theatrical Realities in 2009. In 2014 regisseert Schilling De Verdoemenis van Faust van Berlioz in Theater Basel en Vec Makropulos van Leoš Janáček in de Bayerische Staatsoper. Daarnaast doceert hij aan de school van het Théâtre National de Strasbourg (TNS).

Back to top