Ping Feng

Théâtre 140

8, 9 Mei/Mai/May 20:30
12 Mei/Mai/May 21:00
13 Mei/Mai/May 18:00
14 Mei/Mai/May 15:00
Duur/Durée/Duration: +/- 2:00
Simultaanvertaling/Traduction simultanée/Simultaneous translation: Nl & Fr

Wat heeft een schilderij uit de tiende eeuw te maken met het China van vandaag? Tot 1989 was Wang Jianwei een gereputeerd schilder. Onder invloed van de studentenbeweging wendt hij zich tot driedimensionale media en maakt video's en installaties. In Ping Feng (Paravent), zijn eerste theaterproductie, vertrekt hij van het schilderij Avondfeest bij Han Xizai, in werkelijkheid een spionagerapport in opdracht van de Keizer, over de levenswandel van zijn minister Han Xizai. Wang Jianwei stelt zich vragen als: is dit schilderij een kunstwerk? Hoe verhoudt de kunstenaar zich tot de macht? Wat verbergt de officiële geschiedenis? Vragen die niet alleen van belang zijn voor Chinese kunstenaars.

Concept en tekst/Concept et texte/Concept and text: Wang Jianwei
Geïnspireerd op het schilderij/Inspiré de la peinture/Inspired by the painting: Gu Hongzong, Avondfeest bij Han Xizai/Nuit de banquet chez Han Xizai/Han Xizai's Night Banquet
Decor/Décor/Set design : Zhang Hui
Kostums/Costumes: Zhang Hui
Licht/Eclairage/Lighting: Zhang Hui
Multimedia ontwerp/Création multimedia/Multimedia design: Wu Ershan
Klank/Son/Sound: Chen Dili
Regie-assistant/Assistant à la mise en scène/Assistant to the director: Zhang Che
Acteurs/Actors: Zhang Che ( Gu Hongzong/an anonymous voice), Man Ting-Wei (Servant/an anonymous voice), Wang Yongjian (Chen Zhiyong), Tang Hui Ching (Zhu Rui), Leong You Lian (Lang Can), Cao Xueqi (Zhou Wenju), Wu Wenguang (peeper)
Productieleiding/Direction de production/Production management: Tang Di
Productie/Production: KunstenFESTIVALdesArts
Coproductie/Coproduction: Brussel/Bruxelles 2000, Brighton Festival
Presentatie/Présentation/Presentation: Théâtre 140, KunstenFESTIVALdesArts

Back to top

"Tot 1989 was Wang Jianwei een gereputeerd schilder. Hij ontving de hoogste Chinese onderscheiding voor zijn werk. Na de studentenbeweging realiseerde hij zich dat het tweedimensionale schildersdoek niet langer kon uitdrukken wat hij wilde zeggen en wendde hij zich radicaal tot andere media." Aan het woord is kunstcriticus Tang Di over Wang Jianwei, een jong plastisch kunstenaar uit Beijing (China). Tang Di volgt diens artistieke evolutie van dichtbij. In zijn installaties, zijn videowerk en zijn documentaires heeft Jianwei zich het voorbije decennium intens beziggehouden met vragen naar macht en dominantie. Vragen die een bijzondere scherpte krijgen in een land als China, waar de kunst van het Keizerrijk tot de culturele revolutie steeds een propagandamiddel is geweest en waar naast de officiële waarheid geen plaats is voor een andere mening. Een van de artistieke strategieën die Janwei hanteert om hieraan te ontsnappen is het permanent overschrijden van geografische, disciplinaire, stilistische en ideologische grenzen. "In een westerse terminologie zou men zijn werk postmodern kunnen noemen", aldus Tang Di.

Ping Feng (Paravent) is zijn eerste theaterproductie. De inspiratie vond Wang Jianwei in een schilderij uit de tiende eeuw dat hij twintig jaar geleden voor het eerst zag: Avondfeest bij Han Xizai, een meesterwerk uit de Chinese kunstgeschiedenis van de hand van Gu Hongzhong, een portretschilder verbonden aan het hof van de Tang Dynastie (943-975). Enkele jaren later ontdekte Jianwei het verhaal achter het schilderij. De politieke context is die van de groeiende spanning tussen het noorden en het zuiden. Overtuigd van de nakende ondergang van het zuiden geeft de eerste minister Han Xizai zich over aan de geneugten van het leven: eten, drinken, vrouwen, muziek. Volgens historische bronnen was het Keizer Li Yu die aan Gu Hongzhong de opdracht gaf om te gaan spioneren op het avondfeest van zijn minister. In plaats van verslag uit te brengen van wat hij gezien had, maakte Gu Hongzhong een schilderij op zijde dat uit vijf taferelen bestaat: Muziek beluisteren, Dans bekijken, Rusten, Musiceren en Einde van het feest. Het geheel geeft een gedetailleerde beschrijving van Han Xizai's geraffineerde rijk der zinnen.

Voor Wang Janwei stelt dit schilderij een aantal essentiële vragen naar wat kunst is en hoe kunst tot stand komt. De moderne definitie van kunst is een daad van vrijheid en autonomie. Waarom is Avondfeest bij Han Xizai dan een kunstwerk? Het werd gemaakt in opdracht van de Keizer en was eigenlijk een politieke daad in de vorm van een spionageverslag. Wat toont een kunstwerk en wat blijft onzichtbaar? Hoe verhoudt de kunstenaar als individu zich tot de macht en de machthebbers? "Vragen die niet alleen een ander licht kunnen werpen op de kunstgeschiedenis, maar die ook relevant zijn voor de positie van de kunstenaar en de intellectueel in de hedendaagse Chinese samenleving."

De werktitel van de productie was Deep and Bright Colouring en verwees naar één van de basistechnieken in de traditionele Chinese schilderkunst: verschillende kleurlagen worden op elkaar aangebracht om het gewenste effect te krijgen. Die gelaagdheid heeft Wang Jianwei tot het uitgangspunt van zijn multimediale theaterproductie genomen. Ook de uiteindelijke titel Ping Feng verwijst naar het schilderij van Gu Hongzhong waarin de verschillende scènes door paravents van elkaar worden gescheiden: "In het dagelijkse leven in China wordt de paravent gebruikt om binnen- en buitenwereld af te bakenen. Op die manier wordt de werkelijkheid ingedeeld in zichtbaar en onzichtbaar, wat je ziet en wat verborgen blijft."

Ping Feng staat tenslotte ook voor de multimediale vormgeving van de voorstelling. Wang Jianwei schreef zelf de tekst die begint met het fictieve verhaal van de kidnapping van Gu Hongzhong en de diefstal van het schilderij. De eenvoud van de vertelling wordt doorkruist door een veelheid aan videobeelden. Drie van de aanwezigen op het avondfeest worden door een gerechtsdienaar ondervraagd. Op video zien we hun privé-gesprekken tijdens het feest. Tezamen met een andere schilder overhoren we hoe ze bereid zijn zichzelf te verkopen om aan het Hof te kunnen blijven. Als anonieme figuren A, B, C en D zijn ze later in de coulissen te zien. Er is verder een verteller die ons informeert over de historische context van het schilderij. Een reusachtig en vaag gehouden gezicht, de absolute macht, dat lacht om de makkelijk te manipuleren onderdanen. Alle lagen van de voorstelling vormen een ingenieuze puzzel over politiek, macht, vrijheid en individuele verantwoordelijkheid.

Back to top