Parallellogram

Kladaradatsch! Palace

10, 12, 14, 16, 18, 20, 22 Mei/mai/May 20:00
11, 13, 15, 17, 19, 21, 23 Mei/mai/May 18:00
Duur/Durée/Duration: +/- 45'
Wereldpremière/Première mondiale/Worldpremière

"Mama kijkt lang naar papa. Papa doet raar. De broer heeft dat graag omdat de zus huilt. Mama gaat weg. Nu doet de broer ook raar. De zus en papa kijken naar mama die huilt omdat de broer huilt omdat mama weg is." Het is een van de vele scènes die zich afspelen in Parallellogram, een film van Jos de Gruyter en Harald Thys. In dit werk gebruiken ze het gegeven van de familie als voorwendsel voor het blootleggen van een bepaalde structuur waarbij de personages verworden tot verschuifbare wanden binnen een begrensde mentale ruimte.

Een film van/Un film de/A film by: Jos de Gruyter, Harald Thys
Acteurs/Actors: Christoffel de Gruyter, Ryan de Gruyter, You Kuyl, Marianne Thys
Productie/Production: GYPEX (Brussel/Bruxelles)
Coproductie/Coproduction: Jan van Eyck Academie, Fine Art Department (Maastricht), KunstenFESTIVALdesArts
Met de steun van/Avec le soutien de/Supported by: Vlaamse Gemeenschapscommissie van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest
Distributie/Distribution: Argos (Brussel/Bruxelles)
Presentatie: Kladaradatsch! Palace, KunstenFESTIVALdesArts

Back to top

Een parallellogram is een scheefgetrokken rechthoek. Maar het is ook de titel van een videofilm van Jos de Gruyter en Harald Thys, waarin de vierhoek van een familie scheefgetrokken wordt: "Mama kijkt lang naar papa. Papa doet raar. De broer heeft dat graag omdat de zus huilt. Mama gaat weg. Nu doet de broer ook raar. De zus en papa kijken naar mama die huilt omdat de broer huilt omdat mama weg is." Zo wordt een rechte lijn vanuit een ander perspectief een schuine.

"Een parallellogram is een variant op de rechthoek of, zo men wil, een scheefgetrokken rechthoek. De linker- en rechterzijde, en de bovenste en de onderste zijde staan weliswaar paarsgewijs evenwijdig tegenover mekaar, maar hoe men de figuur ook keert, steeds zullen twee zijden 'schuin' staan. Ze lijken als het ware te vallen, maar worden schijnbaar in deze val belemmerd door de twee andere zijden. Het is deze versteende val, dit bijna vallen dat de personages in Parallellogram zo eigen is", aldus de makers.

Het parallellogram als figuur tussen vallen en rechtstaan is een symbool voor "een plattegrond van de mentale ruimte waarin wezenloze personages met elkaar proberen te communiceren of mekaar proberen te ontwijken, en hierbij een taal hanteren met schijnbaar ondoorgrondelijke wetmatigheden". De personages houden lange dialogen die zich als cirkels opnieuw sluiten en niemand een stap verder helpen. Zo wordt er van een appeltaart gezegd dat het een perentaart is omdat mama dat dacht. De broer lijkt soms het gezicht van de vader te hebben en de zus de stem van de moeder. Alles, woorden en gebaren, lijkt plaats te vinden buiten de wil van de personages om. De situaties spelen zich af in quasi-lege ruimtes. Enkel functionele objecten zoals een kast of een zetel eisen een plaats op waardoor hun aanwezigheid even prominent wordt als die van de personages zelf.

Parallellogram toont een gesloten en voorgeprogrammeerd universum: "De constellatie van de verschillende leden van de familie is reeds van te voren vastgelegd. Ze verworden tot gewillige pionnen die uitgespeeld worden in een spel waarvan ze de regels niet kennen." De personages lijken 'autisten', wat nog versterkt wordt door de minimalistische filmstijl. Hoewel Harald Thys zich heeft laten inspireren door zijn werk in het psychiatrische milieu, is de video geen klinische analyse van gestoorde patiënten: "Het is de (on)menselijke omgeving die lijdende mensen bestempelt als vervreemd en abnormaal. Het is hun omgeving die spiritualiteit en liefde mist."

Back to top