Off The Map

Théâtre la Balsamine

55min

26/05 – 20:30
27/05 – 20:30
28/05 – 20:30
29/05 – 20:30

Su Wen-Chi is een jonge Taiwanese choreografe die in haar werk de brug wil slaan tussen dans en nieuwe media. In een continent dat verscheurd wordt tussen de kracht van traditie en de technologische vlucht vooruit maakt ze werk dat de complexe identiteit van de Aziatische samenleving tastbaar maakt. Het podium in Off The Map is een vervormende spiegel. De solodanseres verplaatst zich traag en nauwgezet, een zachtjes knetterende geluidsband speelt op de achtergrond. Al snel verliezen we alle gevoel voor ruimte en richting, de contouren van onze waarneming worden alsmaar vager. Is het door loslaten, meedrijven en op drift slaan dat we het best vooruit raken in de vloeiende, vergankelijke maatschappij van vandaag? Su Wen-Chi neemt met haar eigenzinnige en onbuigzame lichamelijkheid de virtuele ruimte in. Ze vertolkt de kwetsbaarheid van het menselijk lichaam in het postindustriële tijdperk. Off The Map brengt je uit balans.

Concept, choreografie & dans
Su Wen-Chi

Tekst
Chou Man-Nung

Geluid
Wang Fu-Jui

Scenografie
Wu Chi-Tsung

Licht
Jan Maertens

Assistent licht
Liu Po-Hsin, Chang Yi-Chin

Technisch assistent nieuwe media
Yang Chen-Han

Assistent geluid
Lu Yi

Vertaling
Ker Nai-Yu

Productiemedewerker
Sun Ping

Toneelmeester
Wu Ko-Yun

Repetities & productieassistentie
Hsieh An-An, Chen Yi-Ting

Fotografie
Hsu Ping, Lee Hsin-Che (MOT TIMES)

Presentatie
Kunstenfestivaldesarts, Théâtre la Balsamine

Gecreëerd in opdracht van
National Performing Arts Center, National Theatre & Concert Hall (Taiwan)

Met dank aan
Ministry of Culture (Taiwan), Centre Culturel de Taïwan à Paris

Voorstelling in Brussel met de steun van
Taipei Representative Office in the EU and Belgium

Back to top

De stille dubbelganger die luistert

Het minimale podiumbeeld: eindeloos glinsterend water. Alleen en naakt, zonder een plek om zich te verstoppen, lijkt Su Wen-Chi op de rivierbedding te liggen, badend in de rivier van de tijd. Het heldere licht zuivert alles als tintelende zonneschijn op de middag. Het beurtelings hoog en laag gestemde geluid suggereert dat de ruimte beetje voor beetje, onophoudelijk verandert. Als in een vacuüm, met alleen maar een gezoem in de oren, strelen de golven van de leegte het solitaire bestaan.

Su Wen-Chi verrijkt haar dansstijl met nieuwe gedachten, wat haar performance onderscheidt van een rechttoe-rechtaan vertoning van beweging, ritme en houdingen. De stilte en traagheid die ze belichaamt roepen de moeilijke situatie op waarin het lichaam verkeert: alles wat het lichaam voelt en waar het naar hunkert, wordt verworpen en monddood gemaakt door de stilte van de buitenwereld. In Off The Map wordt het tumult van deze wereld herleid tot een zuivere leegte. Voor ons mensen is het misschien moeilijker om stil te staan dan te stappen.

Op zoek naar een duurzame basis voor zelfonderzoek

Met een combinatie van dans en technologie onderzoekt Off The Map het moment waarop kunstenaars aan zelfonderzoek beginnen te doen.Su Wen-Chi gelooft dat het belangrijk is om het mens-zijn en onzecreatieve krachten te begrijpen. Ze werkt samen met Wu Chi-Tsung enWang Fu-Jui om een geconcentreerde ruimte te creëren die een tranche de vie voorstelt, zodat ook de kijker kan nagaan hoe het gesteld is metzijn eigen zelfonderzoek.

Geluidskunstenaar Wang Fu-Jui gebruikt witte ruis voor zijn experiment. Vrij van de beperkingen van de melodie, gaat hij na hoe geluid een ruimte kan definiëren. Via een cluster van geluiden bepaalt Wang mee de algemene esthetiek van de voorstelling. Het gebruik van gerichte luidsprekers zorgt voor een clash tussen het lichaam en de atmosfeer en creëert een gevoel van ruimte. De voice-over vertelt temidden van een cascade van hoge en lage geluidsfrequenties. Ze fluistert vanuit het hart, roept en verwijt als een niet aflatende klacht.

Beeldend kunstenaar Wu Chi-Tsungs werk gaat over de waarneming en haar ambivalentie. Door middel van verschillende materialen en visuele apparaten confronteert Wu het publiek met het moment van de waarneming. De herhaling van geluiden suggereert een microcosmos van de seculiere wereld. Voor Su Wen-Chi doet Wu’s werk de kijkers ‘een glimp opvangen van de relativiteit van de tijd; alsof de tijd verdwijnt of langzaam wegsijpelt’. Wu’s poging om een toestand van verwarring bloot te leggen sluit aan bij het hoofdthema van Off The Map.

Het ontegensprekelijke, willekeurige verhaal

Het verband tussen menselijk leven en artistieke creatie gaat hand in hand met de dood en zijn symbolische betekenis. Door in te zoomen op ‘momenten voor de dood’ onderzoeken Su Wen-Chi en haar medekunstenaars verscheidene benaderingen van interpretaties en vormen. Off The Map is Su’s eerste poging om tekstmateriaal in haar werk te integreren. Enerzijds zorgt Chou Man-Nung voor muzikaliteit en helpt hij de ruimte construeren, anderzijds stelt hij Su in staat te onderzoeken hoe het lichaam (niet) kan geïnterpreteerd worden. Vervolgens gebruikt ze haar lichaamstaal om de dansconventies uit te dagen. ‘Willekeur en desoriëntatie’ worden de visuele brandpunten van de dansvoorstelling.

Via de weerspiegeling van de twee materialen waaruit het podium bestaat, toont Off The Map een denkbeeldige ruimte zonder grenzen. Door in haar eentje te dansen krijgt Su Wen-Chi het gezelschap van haar spiegelbeeld. Wanneer ze ineenkrimpt of zichzelf naar het podium sleept, lijkt het alsof twee personen het van elkaar overnemen, elkaars plaats innemen. Het podium stelt haar in staat haar eigen spiegelbeeld te creëren, terwijl het lichaam, gehuld in bewustzijn, de andere ik van nabij onderzoekt.

Tweespraak in het vacuüm

De tekst gaat in op het concept van het ‘vacuüm’ en verkent het moment voor de dood. Dat moment van helderheid is misschien niet makkelijk te bereiken, maar het dansstuk geeft een inkijk in de verbeelding van de kunstenares, die zich dat moment vlak voor de dood en de omstandigheden ervan voorstelt. Su Wen-Chi herinnert zich dat ze IRCAM (Institut de Recherche et Coordination Acoustique/Musique) contacteerde en hun anechoïsche kamer bezocht toen ze in residentie was in Parijs. ‘Het was volstrekt stil. Maar ik herinner me dat ik twee frequenties hoorde. Ze zeiden me dat dat het gevolg was van een lichaam dat in contact komt met de ruimte. Dat dat het geluid van het bloed en de hersengolven was.’

Voor Su Wen-Chi maakt de dood het ook mogelijk bio-ethische kwesties te onderzoeken. Een zelfgekozen dood is een extreme manier om je sterke wil kracht bij te zetten. Wanneer je dergelijke gebeurtenissen meemaakt, ben je verplicht je eigen angst onder ogen te zien. ‘Onze poging om de dood zin te geven hangt misschien samen met de werking van een zelfverdedigingsmechanisme, dat ervoor zorgt dat het magma van het onderbewuste niet begint op te borrelen. Su herinnert zich de zelfbespiegelingen na de dood van een vriend die zelfmoord pleegde: ‘In de loop van het proces kwam ik gaandeweg tot het besef dat er nooit een echt antwoord op mijn vraag zou komen, aangezien de persoon dood is. Hoe men zin geeft aan de situatie zegt veel over wat de persoon denkt over zijn of haar relatie met anderen.’

Vandaar dat zelfmoord, de dood toegebracht door de mens, kan gezien worden als een soort verwerping van interpretatie. Su Wen-Chi ziet af van al te intense lichaamstaal en kiest voor een meer ingehouden solodans waar je rustig kunt naar kijken en luisteren. Door eenvoud en traagheid laat ze ruimte voor het onzegbare. Su gelooft dat dans nooit alleen kan bestaan uit opeenvolgende bewegingen. ‘Simpele houdingen kunnen ook een sterke indruk nalaten, en het is mijn intentie die diepte te vatten.’

Chow Ling-Chih

Back to top

Su Wen-Chi is een danseres, choreografe en mediakunstenares die in Taiwan en Londen werkt. In 2005 richtte Su YiLab. op, een Taiwanese experimentele groep van media- en performancekunstenaars die nieuwe technologieën integreren in de podiumkunsten en nieuwe performanceformats proberen te introduceren. De filosofie van YiLab.: ‘In een werk bevindt zich niet één dominant medium, alleen maar concepten die op elkaar lijken maar in werkelijkheid botsen; elke betrokken kunstenaar is een onafhankelijke entiteit die verscheidene stand-punten naar voren kan schuiven en dieper kan ingaan op de essentiële betekenis van het thema.’ Su Wen-Chi interesseert zich voor de manier waarop onze perceptie verandert in het licht van de technologische innovatie en welke lichaamstaal blijvend is. Ze wil ook onderzoeken of het uiteindelijke doel van de nieuwe technologie een betere toekomst is of dat deze naar het verleden verwijst.

Back to top