Les Soeurs Lumière

Kladaradatsch! Palace

10, 12, 14, 16, 18, 20, 22 Mei/Mai/May 20:00
11, 13, 15, 17, 19, 21, 23 Mei/Mai/May 18:00
Duur/Durée/Duration: 28'
Wereldpremière/Première mondiale/Worldpremière

In haar kortfilm Les Soeurs Lumière verzamelt Karen Vanderborght haar fascinaties voor de grensgebieden tussen fysica en metafysica: astronomie, de SF-romans van Asimov, de astrofysica van Stephen Hawking, UFO's, engelen en andere lichtwezens... In de titel klinkt ongetwijfeld ook een hommage door aan de vaders van de bewegende lichtbeelden. Twee jonge vrouwen, een verkoopster in een lampenwinkel en een astronome, hebben een intense en complexe verhouding met licht en duister. Wanneer de astronome bij een ongeval om het leven komt, begint voor haar vriendin een lange reis, letterlijk en figuurlijk naar licht en inzicht.

Scenario, regie/Scénario, réalisation/Script, direction: Karen Vanderborght
Acteurs/Actors: Valerie Mannaerts (Lucia), Pilar Arcas (Stem/Voix/Voice Lucia), Viviane De Munck (Stem/Voix/Voice moeder Lucia), Mathilde Beriot (Stella kind/enfant/child), Wendy Van Humbeeck (Stella engel/ange/angel & Stem/Voix/Voice Stella))
Fotografie/Photographie/Photography: Ruben Impens
Montage/Montage/Editing: Octavio Iturbe & Karen Vanderborght
Muziek/Musique/Music: Thomas Köner & Roland Kentrup
Decor/Décor/Set: Agnes Vermeiren
Geluid/Son/Sound: Werner Matheus, Karen Vanderborght
Regieassistent/Assistant à la mise en scène/First Assistant: Kim Wyns
Opnameleiding/Régie/Location Manager: Barbara Lenssens
Electro's/Electriciens/Electricians: Dries Engels, David Oeyen
Copywriting voice-overs: Virginie Vral
Vertaling/Traduction/Translation voice-overs: Alice Evermore
Handschrift Stella/Ecriture Stella/Stella's handwriting: Catherine Claeys
Productieleiding/Direction de production/Production managment: Hans Bocxstael
Productie/Production: De Filmfabriek bvba (Bierbeek)
Coproductie/Coproduction: Fonds Film in Vlaanderen, Vlaamse Gemeenschapscommissie van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, Fatalimagefatale v.z.w., KunstenFESTIVALdesArts
Presentatie/Présentation/Presentation: Kladaradatsch! Palace, KunstenFESTIVALdesArts

Back to top

België is het meest verlichte land van de aarde. Men kan zelfs van lichtvervuiling spreken. Boze tongen beweren dat er vanop de maan slechts twee door mensenhanden gemaakte constructies zichtbaar zijn: de Chinese muur en de Belgische autowegen. Moeten we dan verbaasd zijn dat ons land een bevoorrechte plek is voor UFO-landingen? In haar kortfilm Les Soeurs Lumière brengt Karen Vanderborght haar fascinaties voor de mysterieuze grensgebieden van fysica en metafysica samen: astronomie, de SF-romans van Asimov, de astrofysica van Stephen Hawking, de zwarte gaten, UFO's, Star Wars, A Space Odyssee 2001, engelen en andere lichtwezens,... En in de titel klinkt ongetwijfeld ook een hommage door aan de oervaders van de bewegende lichtbeelden.

De lichtzusters zijn twee jonge vrouwen met de lichtnamen Stella en Lucia, die beiden een intense en complexe relatie met licht en duisternis hebben. Het zijn bijna mythische figuren, maar hun biografie is concreet. De Spaanse Lucia is verkoopster in een lampenwinkel en droomt 's nachts van haar eigen innovatieve lichtontwerpen. Haar fascinatie voor lichtvlekken rond de zon heeft haar ogen echter overgevoelig voor licht gemaakt, zodat ze alleen 's nachts onbeschermd kan kijken. Stella is een Belgische astronome, gefascineerd door het buitenaardse, maar bang in het donker. De twee lichtzusters hebben beloofd elkaar alleen maar te schrijven en op geen enkele andere manier contact met elkaar te zoeken. Als Stella dat toch wil, weigert Lucia daar op in te gaan. Wanneer Stella bij een ongeval om het leven komt en haar lichaam niet teruggevonden wordt, legt ook Lucia de gedane belofte naast zich neer en gaat op zoek naar de vrouw waarvan ze alleen het handschrift kent. De film vertelt hoe haar gedwongen nachtelijke autorit en de herinnering aan de brieven, die op geheime boodschappen beginnen te lijken, Lucia inzicht geven in hun vreemde onderlinge relatie en uiteindelijk een nieuwe toekomst openen.

De film toont de nachtelijke autorit van Lucia en haar verblijf overdag in verduisterde motelkamers. Ondanks het feit dat het om een innerlijke queeste gaat, hanteert Karen Vanderborght de observerende camera als een soort van formele wet: "Je ziet nooit wat Lucia ziet. Er is geen point of view van het hoofdpersonage. Ze is altijd zelf mee aanwezig in het beeld. Dat camerastandpunt lijkt een alziend oog te suggereren, dat haar doen en laten volgt. Is het een vijandige aanwezigheid of haar engelbewaarder? De film maakt een beweging van nacht naar ochtend. Een beweging van de aanvankelijke eenzaamheid van Lucia naar een voorzichtig contact met andere personages. Naar het einde van de film toe wordt ook haar lichamelijke aanwezigheid sterker."

Karen Vanderborght filmt op super 8 en maakt gebruik van digitale videobeelden. "Ik wil oude en moderne technieken naast elkaar gebruiken zonder echter het verschil te benadrukken."

Veel aandacht besteedt ze aan verschillende lichtatmosferen: vale schijnsels, het spel van regen en licht op de autowegen, het aanbreken van de dag, de sneeuw op de televisieschermen in de motels, lichtreflecties in de spiegel... "Ik probeer het licht bij momenten te corporaliseren zodat er een enigmatisch silhouet verschijnt dat alleen licht is." De geluidsband van Thomas Köner is dramatisch en onderhuids dreigend. Köner legt verschillende geluidslagen op elkaar. De onderste laag is het diffuse gedruis van de autowegen, waarop zich dan andere ritmes en atmosferen enten.


Nu we nog alleen verlicht worden door sterren van eigen makelij, hoe schitterend ook, lopen we gevaar elementaire kennis over onszelf te verliezen. Zoveel licht buiten, maakt donker binnen. (Gerard Bodifee)

Back to top