Le Capital et son Singe

Théâtre National

2h 30min
FR > NL

14/05 – 20:15
15/05 – 20:15
16/05 – 20:15

Het theater van Sylvain Creuzevault is er een van woorden en woordenwisselingen: collectief gecreëerd, soms geïmproviseerd, geschreven op de scène. Zijn geestdriftige, erudiete voorstellingen stellen scherp op momenten waarop Geschiedenis geschreven wordt in het samenzijn van mensen. Zijn laatste creatie, Le Capital et son Singe , is vrij geïnspireerd op Das Kapital van Karl Marx en dropt het publiek midden in de verhitte discussies tijdens de Franse Februarirevolutie van 1848. Met een mengeling van politiek sérieux en jeugdige onbezonnenheid spelen veertien acteurs de historische feiten en personages na. Ze storten zich in een vurig debat over het kapitalistische waardensysteem en de plaats van de arbeider in de maatschappij. Het spel is ontwapenend en ongekunsteld. Le Capital et son Singe is een donkere komedie over het kapitalisme als ‘theater zonder auteur’. Het is politiek incorrect theater als model voor een democratie in actie. Lachen is toegestaan.

Op basis van
Das Kapital door Karl Marx

Geregisseerd door
Sylvain Creuzevault

Uitgevoerd door
Vincent Arot, Benoit Carré, Antoine Cegarra, Pierre Devérines, Lionel Dray, Arthur Igual, Léo-Antonin Lutinier, Frédéric Noaille, Amandine Pudlo, Sylvain Sounier, Anne-Laure Tondu, Julien Villa, Noémie Zurletti

Licht
Vyara Stefanova, Nathalie Perrier

Scenografie
Julia Kravtsova

Kostuums
Pauline Kieffer, Camille Pénager

Maskers
Loïc Nébréda

Toneelmeester
Michael Schaller

Administratie
Edouard Chapot

Productie & spreiding
Élodie Régibier

Presentatie
Kunstenfestivaldesarts, Théâtre National de la Communauté française

Productie
Le Singe

Coproductie
Kunstenfestivaldesarts, Théâtre National de la Communauté française (Brussel), Théâtre national de Bordeaux en Aquitaine, Nouveau Théâtre d’Angers, Théâtre national de la Colline (Parijs), Festival d’Automne à Paris, Comédie de Valence, La Criée – Théâtre national de Marseille, Le Parvis – Scène Nationale Tarbes-Pyrénées, Printemps des comédiens (Montpellier), MC2 (Grenoble), La Filature – Scène nationale (Mulhouse), Théâtre de l’Archipel – Scène Nationale de Perpignan, Le Cratère – Scène nationale d’Alès, Grec 2014. Festival de Barcelona

In samenwerking met
Théâtre Garonne (Toulouse), Théâtre national de Toulouse Midi-Pyrénées

Met de steun van
Direction générale de la création artistique du Ministère de la Culture et de la Communication

Voorstelling in Brussel met de steun van
Institut français

Project gecoproduceerd door
NXTSTP, met de steun van het Cultuurprogramma van de Europese Unie

Back to top

Le Capital et son Singe

Deze voorstelling is een klucht over de groeiende sociale vervreemding die voortkomt uit de productivistische en mercantiele logica van de kapitalistische maatschappij. We besloten te vertrekken van een historisch kruispunt tussen de politieke revolutie van het einde van de 18de eeuw en de grote industriële revolutie van de 19de eeuw. Drie boeken van Karl Marx waren de bakens in het creatieproces: twee politieke teksten, Die Klassenkämpfe in Frankreich 1848 bis 1850 en Der achtzehnte Brumaire des Louis Bonaparte, en uiteraard ook Das Kapital(boek 1), Kritik der politischen Ökonomie. Het is onze bedoeling om het spanningsveld zichtbaar te maken tussen twee grote concepten die Marx heeft ontwikkeld, en die als twee ‘geschiedenissen’ kunnen worden gezien. Enerzijds is er de legendarische geschiedenis van de klassenstrijd, van een maatschappij die breuklijnen vertoont en individuele burgers verdeelt over groeperingen die enkel de eigen belangen verdedigen. Anderzijds is er de mysterieuze geschiedenis van de verafgoodde koopwaar, van een maatschappij waar producenten zich aan hun eigen productie onderwerpen. Die twee ‘geschiedenissen’ zijn met elkaar verbonden door de plek waar ze zijn ontstaan, in de schoot van de kapitalistische productiemethode.

Het kantelmoment van 1848
Het is 13 mei 1848 in Parijs, rue Transnonain. We bevinden ons in de Club des Amis du Peuple, die sinds de Februarirevolutie door Vincent-François Raspail gerund wordt. De personages keren terug van de eerste betoging na de vergadering van 4 mei van de nieuwe Nationale Wetgevende Vergadering. Die assemblee werd op 23 april geïnstalleerd na verkiezingen op basis van algemeen kiesrecht voor mannen – een primeur in de geschiedenis – en heeft op haar eerste vergadering de Tweede Republiek uitgeroepen. Voor het eerst in de sociale geschiedenis heeft men 9 miljoen mannen rechtstreeks opgeroepen om hun stem uit te brengen. Tot dan toe had men het Franse wetgevende orgaan verkozen aan de hand van het censuskiesrecht, waarbij enkel burgers die een welbepaalde belastingdrempel (census) haalden, kies- en verkiesbaarheidsrecht genoten. Sinds februari en de omverwerping van de Julimonarchie van Louis-Philippe, doet de Parijse bevolking er alles aan om de controle over de revolutionaire beweging te behouden, aangezien die er voor het eerst in geslaagd is om van de sociale en arbeidersproblematiek een politieke kwestie te maken. Deze scène moet gesitueerd worden net voor een moment van sociale ontwrichting, de burgeropstand in juni in de straten van Parijs.

Het kantelmoment van 1919
Deze scène moet gesitueerd worden na een moment van sociale ontwrichting, de burgeropstand in januari in de straten van Berlijn. Het is 13 juni 1919 in Berlijn. Het trouwfeest van Karl en Johanna draait op volle toeren. Buiten schrijdt een rouwstoet door de straten, als eerbetoon aan Rosa Luxemburg. De leidster van de Communistische Partij van Duitsland was sinds de onlusten van januari vermist en haar lichaam is enkele dagen geleden uit het Landwehrkanal opgevist. De herdenkingsplechtigheid bezwaart het gemoed van de gasten. Over het feest waart het spook van de recente Duitse geschiedenis, waardoor het haast onmogelijk wordt het huwelijk in te zegenen. Zal dat ooit mogelijk zijn? Sinds de Novemberrevolutie van 1918 en de uitvaardiging van de Republiek, staat Duitsland onder sociaaldemocratisch bewind. Het land lijkt af te wachten hoe de grondwet van de Weimarrepubliek en het verdrag van Versailles zijn lot zullen bepalen.

De politieke rechtszaak van Bourges en andere processen
De slotscène vangt aan met de politieke rechtszaken van de hoofdrolspelers uit 1848 en 1919 en is geïnspireerd op het verslag van die processen. Vervolgens brengt de theatertekst een breuk in het historische continuüm teweeg, door van de ene periode naar de andere te switchen en de spelers maskers te laten op- en afzetten. Marx: ‘Hegel merkte ooit op dat alle grote historische gebeurtenissen en personages zich tweemaal voordoen.’ Hij vergat daaraan toe te voegen dat ze ‘de eerste keer in een tragedie spelen, en de tweede keer in een klucht.’

Back to top