L'ANOPODOKOTOLOTOPADNODROME

La Raffinerie

13.14.16.17/05 - 20:00 – 23:00 (Performance: 21:00)
Fr

Mescaline: een stof verkregen uit de peyoteplant, brengt hallucinaties teweeg.

Aristoklas: kwartet van 1 acteur, 1 muzikant, 1 videast en 1 lichttechnicus.

Deze vier ontmoeten stoorzender-dichter Henri Michaux, auteur van L’infini turbulent en Misérable miracle, twee dichtbundels geschreven onder invloed van drugs. Samen creëren ze L'ANOPODOKOTOLOTOPADNODROME, een oase van beeld en geluid waarin het theater plotseling vrij spel krijgt. Een ruimte om in rond te zwerven met gespitste zintuigen, een hallucinante tocht doorheen een delirium.

Acteur:

Bruno Marin

Geluid en muziek:

Aurélien Chouzenoux

Beelden:

Martin Depaule

Licht:

Catherine Brevers

Verspreiding:

Julie Parraire

Opbouw:

Bernie Coyette & Aurélien Chouzenoux

ConfectieConfectie:

Claire Gatineau & Pascale Jehin

Kostuum:

Pascale Jehin

Technische realisatieTechnische realisatie:

Loïc Vanderstichelen, Vincent Debierre (s.r./o.v./t.b.c.)

Met dank aan:

Dorothée Van Heymbeeck, Sophie Bertinchamps, Thomas Baudour, Vincent Debierre, Rudolphe Coster, Bernie Coyette, Ruud Verlaet, Thérése Marie, Jacques Beauregard, Bernard Silvoy et les 39 Marches

Coproductie:

Nadine vzw (Bruxelles/Brussel), Parc de la Villette (Paris) , KunstenFESTIVALdesArts

Presentatie:

KunstenFESTIVALdesArts

Back to top

Gebaseerd op Henri Michaux’ ervaringen met mescaline

Wie mijn aanwijzingen gevolgd heeft en zich door mijn voorbeeld laat leiden naargelang zijn eigen aard en behoeften, gaat zonder enige twijfel een groot feest tegemoet, een nooit eerder gekende breuk, een reiniging,
een nieuw, open leven, een onverhoopt en opluchtend schrijven, waarbij hij zich eindelijk zal kunnen uitdrukken zonder de woorden, de woorden van anderen.
(H.M)

De anopodokotolotopadnodroom (exploratiemachine)

ARISTOKLAS 2002, ETAPPE.

Aristoklas is een etappe in een artistiek proces, geïnspireerd op Henri Michaux’ ervaringen met mescaline. Deze ontmoeting tussen 1 acteur, 1 muzikant, 1 videast en 1 lichttechnicus, heeft veel weg van een levend spektakel. Het kwartet palmt de verschillende ruimtes in aan de hand van een metalen installatie met witte tule; een gigantisch muggennet. In en rond deze ruimte creëren ze hun compositie waarin hun verschillende disciplines elkaar ontmoeten. Acteerwerk, geluiden, projecties van beelden en speciale lichteffecten vloeien samen. De ruimte wordt als ‘een oase rondom uw lichaam en zijn wereld’ door van het traditionele podium/zaal schema af te stappen. De toeschouwer kan immers vrij rondwandelen in en rondom de installatie.

DE LEVENDE VOORSTELLING UITDIEPEN

In maart 2002 waagden we ons aan een eerste exploratie van het object rondom een montage van fragmenten uit L’Infini Turbulent en Misérable Miracle van Henri Michaux. Hier hebben we dan op voortgebouwd op verschillende niveaus; de tekst zelf, het acteerwerk, de muziek, het geluid, de beelden, de belichting, en vooral de manier waarop al deze elementen samenleven en onderling op elkaar inwerken, of elkaar zo harmonisch mogelijk aanvullen.

Vier momenten

‘het beeldblok’

Hier helpt een maalstroom van klank en beeld ons te ontsnappen aan de gesproken taal.

Kuierend door de voorstellingsruimte, schaduwspel, lichtspel, nog nooit vertoonde posities en een vermenigvuldiging van standpunten: de wandeling kan beginnen.

Het product wint

De perceptie van de omgeving begint te veranderen. ‘Een complete verrassing, onherkenbaar, buitengewoon actief’. De acteur heeft een akoestische band met de luisteraars en probeert de intimiteit terug te vinden die de auteur met de lezer verbindt, uitgedrukt in woorden.

De trance/harmonie eenheid

Die van duizenden goden, van ‘het geluk der engelen’ ‘naar de volledigheid’.

Wanneer lichaam, geest en omringende elementen één worden in de extase.

Lichaam en woorden vinden elkaar terug. Verticale spanning tot mescaline-extase.

Ervaring van de waanzin / de stap in de afgrond

Een voorstelling over mescalineschizofrenie, dualiteit en de onrustwekkende zonderlingheid.

Een nieuwe ruimte wordt gecreëerd, de stem en het lichaam van de acteur vermenigvuldigen zich. De ruimte wordt een ‘afgrond’ , een ‘draaikolk’. Uit alle hoeken klinken stemmen, filmprojecties verdubbelen zich tot in het oneindige in de talrijke spiegels, de grote mallemolen zet zich in beweging, het is een festijn van tekens. De luisteraars-kijkers worden uitgenodigd om tot de bodem van de ‘afgrond’ te gaan.

Over het werk en de invloed van Henri Michaux:

Een serie lithografieën onder de titel ‘mouvement’. Deze vormt de basis voor de lichaamstaal van de acteur, bron van een ware choreografie, discreet en steeds anders…

Montage van fragmenten uit L’ Infini turbulent en Misérable Miracle. Het verhaal van een ervaring met mescaline. Het stelt het fenomeen van de voorstelling bij het gebruiken van drugs in vraag, en de relatie die we over het algemeen hebben met de wereld.

Vraag: Wat is belangrijker, de behandeling van Henri Michaux’ poëzie, of de exploratie van het reële met zijn parameters die veranderen op het moment zelf van de voorstelling?

Het antwoord zou kunnen zijn dat het eerste (met de kracht die Michaux heeft, zoals algemeen geweten) leidt tot het tweede.

Michaux’ poëzie van het werkwoord mondt dus uit in de poëzie van de ruimte:
Een ware
Poëtische
bom.

Een elektro-akoestische installatie schept een sonore ruimte rondom de stem van de acteur. Het resultaat is een klankspel tussen muziekcomposities, bewerkte geluidsopnames en de geluiden van die acteur op dat ogenblik.

Duur van de voorstelling: 35 à 180 minuten

NAAR EEN PLASTISCHE INSTALLATIE

De ANOPODOKOTOLOTOPADNODROOM
(exploratiemachine) is opgedragen aan het mescaline-universum van Henri Michaux, waarin de levende voorstelling precies tot stand komt.

Het is een plaats waar het publiek doorheen loopt en uitgenodigd wordt om te zien, te voelen, aan te raken en te smaken.

Maurice Blanchot las ze allemaal: Rimbaud, Nietzsche, Artaud, Char, Roussel, de Duitse romantici, Breton en het surrealisme. Hij zegt: ‘… Michaux heeft twee van de allermooiste boeken ooit geschreven. Opmerkelijk in zijn werk is de rol van de tekeningen en het geschrift… ; woorden die de lectuur een nieuwe dimensie geven.’

Back to top