I will die

b-space.be

4/05 > 20:00
5-26/05, du mercredi au samedi/van woensdag tot zaterdag/Wednesday to Sunday > 13:00-19:00

Yang Zhenzhong (1968) werkt als videomaker en plastisch kunstenaar in Shanghai. Rustiger, minder gepolitiseerd dan hoofdstad Peking, maar overgeleverd aan de wetten van de internationale handel, is Shanghai een stad van vele, ook technologische, mogelijkheden maar ook van een oppervlakkig commercieel denken. Vanuit een contemplatieve ingesteldheid en met gevoel voor humor observeert Yang Zhenzhong zijn tijdgenoten, hun gedrag, hun vervreemding, hun angsten en obsessies. De thema's van leven en dood zijn daarbij voortdurend aanwezig. Hij gebruikt vaak dieren als hij iets over mensen wil zeggen: zijn fotoreeks Lucky Family bijvoorbeeld zijn familieportretten van een haan, een hen en een bende kuikens, gemaakt tegen een achtergrond van artificiële studiokleuren. Zhenzhong behoort tot een generatie van getalenteerde plastische kunstenaars.

Concept: Yang Zhenzhong

Présentation/Presentatie/Presentation: KunstenFESTIVALdesArts

Back to top

"I will die.” Gewone mensen, mannen en vrouwen, van verschillende leeftijden en uiteenlopende beroepen kijken één voor één in de camera en zeggen één korte zin: "I will die". Sommige mensen glimlachen, anderen kijken ernstig, er zijn er die niet precies beseffen wat ze zeggen. De camera blijft lopen en in de verwarring van de mensen na enkele seconden van niets doen en niets zeggen, is een glimp merkbaar van wat de drie woorden zouden kunnen betekenen. I will die is een video-installatie van de Chinese kunstenaar Yang Zhenzhong en een experiment dat hij tijdens het KunstenFESTIVALdesArts in Brussel met mensen van hier wil verderzetten.

Yang Zhenzhong (1968) behoort tot een generatie van getalenteerde plastische kunstenaars die op zoek zijn naar hun plek in het zich snel transformerende, maar politiek nog steeds rigide China. Hij werd sterk beïnvloed door de avant-gardebeweging van de jaren tachtig. Hij maakte zijn eerste video in 1995, die niet meer was dan de registratie van een performance waarbij hij een douche nam met zijn kleren aan. Nadien begint hij video als een autonoom medium te exploreren om de flux van het moderne leven en de voortdurend veranderende plek van het individu daarin te registreren.

Twee steden spelen een belangrijke rol in de ontwikkeling van de moderne Chinese kunsten, en dus ook de videokunst: Bejing en Shanghai. Zhenzhongs videokunst ontplooit zich in de turbulentie van het materialistisch optimisme dat de Chinese kuststeden, vooral Shanghai, in de jaren negentig overspoelt. Als hoofdstad en internationaal trefpunt blijft Bejing de belangrijkste aantrekkingspool voor veel kunstenaars, ook al wordt het artistieke klimaat heel erg door de politieke agenda gedetermineerd. De kuststad Shanghai was decennialang het industriële centrum van China en probeert nu het voornaamste financiële knooppunt van het land te worden.

Hoewel Yang Zhenzhong afkomstig is van het platteland rond Shanghai, heeft hij zich doorheen de jaren het drukke stadsleven eigen gemaakt. Maar als kunstenaar blijft hij een observator van de fundamentele veranderingen die de havenstad onder invloed van de internationale handel en de aanwezigheid van grote groepen migranten ondergaat. Rustiger, minder gepolitiseerd dan de hoofdstad, maar overgeleverd aan de wetten van de globale economie, is Shanghai een stad van vele, ook technologische, mogelijkheden maar ook van oppervlakkig commercieel denken. Het videowerk van Zhenzhong beweegt zich in de imaginaire ruimte tussen kunstgalerij, supermarkt en straat en reflecteert de illusies en contradicties van het moderne stadsleven.

Zhenzhong verdiepte zich in het zenboeddhisme. Zen leert de mensen niet hoe ze problemen kunnen vermijden, wel hoe ze ermee kunnen omgaan. Vanuit die contemplatieve ingesteldheid en met gevoel voor humor observeert Yang Zhenzhong zijn tijdgenoten, hun gedrag, hun vervreemding, hun angsten en obsessies. Zijn uitgangspunten zijn vaak gewoon en alledaags, maar worden vervreemd zoals de geklede douchescène. In de marge van de belangrijke kunstbiënnale van Shanghai eind vorig jaar vonden talrijke andere tentoonstellingen plaats, waarin ook werk van Yang Zhenzhong werd getoond. What You Endure Can Not Be Dispelled By Your Enduring, waarbij iemand een heel traject aflegt door de stad om ergens te gaan plassen. De stad is ook uitgangspunt van The Face of Shanghai. Doorheen een masker filmt Zhenzhong een van de drukste plekken van Shanghai. Het masker beweegt en verduistert soms het licht. Voetgangers lopen tegen de filmer op. Het resultaat is een onrustig bewegend beeld dat een indruk geeft van het gejaagde leven in Shanghai. Zhenzhong projecteerde het beeld doorheen een transparante vaas vol met water. Het geluid dat de video maakte, zorgt voor beweging in het water, waardoor het stadsbeeld nog meer vervreemdt en begint te lijken op een dichte zwerm bijen.

Op een subtiele manier probeert Yang Zhenzhong de kijker bewust te maken van zijn eigen kijkpositie. In Balance wordt de kijker plots geconfronteerd met zijn eigen beeld: het scherm blijkt ook een camera te zijn. Het beeld van de kijker staat schuin. Alleen door zelf schuin te gaan staan, gaat het videobeeld recht staan. Zijn fascinatie voor het menselijke individuele en sociale gedrag 'verbergt' Zhenzhong vaak achter beelden van dieren. Zijn fotoreeks Lucky Family is een grappige, maar verre van politiek onschuldige reeks van 'familieportretten' waarbij een haan, een hen en een bende kuikens gefotografeerd werden tegen een achtergrond van artificiële studiokleuren.

Kunstcriticus Tang Di over het werk van Yang Zhenzhong: "Als er een rode draad in zijn werk is, dan de mens zelf: het menselijk gedrag, zijn relatie met zijn veelgelaagde zelf, met zijn fysiek eindige bestaan, met de samenleving, met zijn zoektocht naar identiteit en zelfbepaling. Bijna al zijn werk is doortrokken van een lichtheid van humor, zelfs wanneer het over de dood handelt."

Back to top