Good hands

Beursschouwburg

25.26.27.28/05 > 22:30

In Good Hands nodigt performance artist Eva Meyer-Keller het publiek uit aan tafel. Een intiem tafereeltje ontaardt al gauw in kattenkwaad en kinderstreken, wanneer onze Berlijnse gastvrouw zich langzaam overgeeft aan het minutieuze mirakel van opbouwen en afbreken. Meyer-Keller maakt kunst en ambacht: terwijl de doe-het-zelver de laatste hand legt aan een efemeer knutselwerkje, maakt ze ons medeplichtig aan een kortstondig moment van sprakeloosheid...

Door:

Eva Meyer-Keller

Met:

Eva Meyer-Keller, Sean Reynard, Rico Repotente

Artistieke medewerkers:

Alice Chauchat, Martin Nachbar, Skadi Arné Schulz, Goor Zankl, n.n.

Productie:

Festival a/d Werf (Utrecht), KunstenFESTIVALdesArts

Dank aan:

Stuk (Leuven), Juan Dominguez, Irina Müller, Daniel Belasco Rogers, Litò Walkey and to all those who gave feedback.

Met de steun van:

Goethe-Institut

Presentatie:

Beursschouwburg, KunstenFESTIVALdesArts

Back to top

Iedereen kent ze wel, die deugnieterijen, die generaties van kinderen hebben uitgehaald en waarbij ze, net als wij, dachten dat ze de eersten waren: belletje trekken bij onbekenden; met een blaaspijpje snel, precies en ongezien de nek van de tegenstander beschieten of Matchboxauto's volstoppen met Chinese voetzoekers, de lont aansteken en het geheel dan langs de berg naar beneden laten rijden tot het ontploft.

Later kwamen de cafétrucs: je denkt weliswaar niet meer dat je de eerste bent (hoogstens dat je de origineelste bent), maar de gang van zaken blijft dezelfde: een onverwacht voorval, dat misschien zelfs verboden is, maar makkelijk te verklaren, veroorzaakt een opwinding van korte duur. Bijvoorbeeld twee glazen omgekeerd op elkaar plaatsen, enkel gescheiden door een identiteitskaart, wijn onderaan, water bovenaan, vervolgens de identiteitskaart wegtrekken tot er een spleetje is en toekijken hoe de wijn langzaam omhoogstroomt.

En dan de keerzijde: van wasknijpers een onderzetter voor kookpannen knutselen en cadeau geven; van papier een boot vouwen, die werkelijk kan drijven; in de eigen keuken koekjes bakken en ze dan, nog warm, recht van de bakplaat opeten of met het deeg iets maken, bakken en dan stuk voor stuk opeten.

Later is er dan de doe-het-zelfzaak en de cursus pottenbakken.

Iedereen kent dat. Iedereen heeft het gedaan. Iedereen vond dat leuk.

Wie kent echter het proces: waarom is het zo opwindend, een speelgoedauto te laten ontploffen? Wat is er zo fascinerend aan wijn, die omhoog stroomt? En waarom gebeurt er altijd zo weinig na de guitenstreek of truc? Volledig in tegenstelling tot activiteiten als bakken en knutselen, die genereus hun resultaten in de wereld loslaten: pannenlappen en onderzetters, speelgoedbootjes, koekjes en gebak. Ook hier: wat is er zo boeiend aan het uit elkaar halen van wasknijpers om ze dan weer aan elkaar te kleven als onderlegger? Hoe komt het dat sommige koekjes lekker smaken en andere dan weer niet? Wat is er zo mooi aan het wegschenken van deze voorwerpen?

Waarschijnlijk zijn er evenveel antwoorden op deze vragen als mensen, die het hebben gedaan. Het is echter duidelijk: zaken worden vermengd en hun reactie wordt geproefd met spanning en genot.

Zo ook bij Good Hands: deugnieterijen en trucs stuiten op knutselen en bakken. Wat het precies oplevert, is nauwelijks te definiëren. Je zou het 'performatief' knutselen kunnen noemen - misschien van guitenstreken, misschien van explosies, misschien ook van koekjes en kookpannen. Er zullen zeker voorbereidingen worden getroffen voor trucs en deugnieterijen en er zal zeker een langzaam opbouwende spanning zijn. Dan volgen enkele momenten van verbijstering, daarna nog meer momenten en misschien wordt iedereen wel medeplichtig en knutselt mee. Heel misschien.

Eva Meyer Keller

Back to top