Dimanche

La Raffinerie
  • 14/05 | 12:00 - 24:00
  • 17/05 | 16:00 - 20:30
  • 18/05 | 16:00 - 20:30
  • 19/05 | 16:00 - 20:30
  • 20/05 | 14:00 - 18:00
  • 24/05 | 16:00 - 20:30
  • 25/05 | 19:00 - 20:30
  • 26/05 | 19:00 - 20:30
  • 27/05 | 17:00 - 18:00

Pierre Droulers is een veelzijdig en baanbrekend pleitbezorger van de dans. Na meer dan veertig jaar carrière en met meer dan dertig creaties op zijn actief brengt hij in 2017 een boek uit dat zijn parcours afbakent en nieuwe lijnen uitstippelt. Het is een poëtische lezing van zijn oeuvre en zijn invloeden, van de Amerikaanse postmoderne dans over de beeldende kunst tot de literatuur van James Joyce. In la Raffinerie exposeert Droulers een installatie die het archiefmateriaal en het lange werkproces van de publicatie zichtbaar maakt op een reeks tafels. Als dissectietafels voor de anatomie van een werk tonen ze foto’s, teksten, geluids- en beeldopnames, voorwerpen … artefacten van een rijke carrière. Als toeschouwer kan je de fragmenten opnieuw samenstellen, de losse eindjes weer aan elkaar knopen. Op zondag 14 mei wordt de installatie bovendien geactiveerd door performances van andere kunstenaars, trouwe medewerkers van vroeger en nu. Een carrière komt weer tot leven, in de ruimte en de tijd.

DIMANCHE - INSTALLATION
Concept & direction

Concept & regie
Pierre Droulers

Artistieke medewerking
Arnaud Meuleman

Copresentatie
Kunstenfestivaldesarts, Charleroi Danses, Droulers Productions

Productie
Charleroi Danses

SUNDAY. PIERRE DROULERS CHORÉGRAPHE.
Publicatie onder leiding van

Pierre Droulers

Met bijdragen van
Jean-Marc Adolphe, Fabienne Aucant, Tarquin Billiet, Malika Djardi, Michel François, Yves-Noël Genod, Yves Godin, Manon Greiner, Harold Henning, François Hiffler, Ann Veronica Janssens, Denise Luccioni, Barbara Manzetti, Denis Mariotte, Pascale Murtin, Kazuya Sato, Eugène Savitzkaya & Hans Theys

Een uitgave van
Fonds Mercator & Charleroi Danses

LES BEAUX JOURS
Choreografie

Pierre Droulers

Uitgevoerd door
Malika Djardi

Copresentatie
Kunstenfestivaldesarts, Charleroi Danses, Droulers Productions

Coproductie
Kunstenfestivaldesarts, Charleroi Danses et Droulers Productions

Ook op het programma: performances en interventies door
Daniel Linehan, Laure Prouvost & Alain Franco

Back to top

Dimanche

Pierre Droulers is een veelzijdig en baanbrekend pleitbezorger van de dans. Na meer dan veertig jaar carrière en met meer dan dertig creaties op zijn naam brengt hij in 2017 een boek uit dat zijn parcours afbakent en nieuwe lijnen uitstippelt. Het is een poëtische lezing van zijn oeuvre en zijn invloeden, van de Amerikaanse postmoderne dans over de beeldende kunst tot de literatuur van James Joyce.

In La Raffinerie exposeert Droulers een installatie die het archiefmateriaal en het lange werkproces van de publicatie zichtbaar maakt op een reeks tafels. Als dissectietafels voor de anatomie van een oeuvre tonen ze foto’s, teksten, geluids- en beeldopnames, voorwerpen … artefacten van een rijke carrière. Als toeschouwer kan je de fragmenten opnieuw samenstellen, de losse eindjes weer aan elkaar knopen.

Op zondag 14 mei wordt de installatie geactiveerd door performances van andere kunstenaars, trouwe medewerkers van vroeger en nu. Met Pierre Droulers, Malika Djardi, Alain Franco, Daniel Linehan, Laure Prouvost. Een carrière komt weer tot leven, in de ruimte en de tijd.

Dimanche is een namiddag om samen door te brengen, met publiek en vrienden.
Dimanche is een installatie van 25 tafels waarop een oeuvre van ongeveer veertig jaar te zien is, maar ook het pas gepubliceerde boek Sunday. Pierre Droulers chorégraphe.
Dimanche is een namiddag vol ‘impromptus’ en verrassingen door bevriende kunstenaars die inspelen op de sfeer van het moment.
Dimanche is een feest van begin tot eind, in die zin dat iedereen de tijd neemt om er gewoon te zijn; je kan er zelfs iets eten en drinken.

Programma en tijdsindeling (kunnen lichtjes wijzigen)

12:00 Alain Franco
13:00 Laure Prouvost
14:00 Daniel Linehan
14:00 Les Beaux Jours van Pierre Droulers met Malika Djardi & Katrien Vandergooten
15:00 Les Beaux Jours van Pierre Droulers met Malika Djardi & Katrien Vandergooten
16:00 Laure Prouvost
17:00 Daniel Linehan
18:00 Alain Franco
19:00 Les Beaux Jours van Pierre Droulers met Malika Djardi & Katrien Vandergooten
20:00 Laure Prouvost
21:00 Daniel Linehan
22:00 Alain Franco (en iedereen)

Back to top

Na een artistieke opleiding van drie jaar aan het Mudra, de multidisciplinaire school die in Brussel door Maurice Béjart werd opgestart, zet Pierre Droulers zijn opleiding voort bij Jerzy Grotowski in Polen. In Parijs neemt hij deel aan de ateliers van Robert Wilson. Wanneer hij in 1978 naar New York reist, maakt hij kennis met het project van de Judson Church en ziet hij Steve Paxton aan het werk in de St Mark’s Church. In Brussel creëert hij een solo in samenwerking met de saxfonist en componist Steve Lacy (Hedges, 1979). Na een reeks projecten waarvan hij de choreografie uittekent (Tao met Sheryl Sutton, 1980; Tips met het latere Grand Magasin, 1982; Pieces for nothing met Minimal Compact, 1983; Miserere met Winston Tong en Sussan Deyhim, 1985; Remains met Steve Lacy, 1991 …) of waarin hij zelf danst – voor Anne Teresa De Keersmaeker en Michèle Anne De Mey werkt hij van 1986 tot 1989 – creëert hij een tweeluik, gebaseerd op Finnegan’s wake van James Joyce: Comme si on était leurs Petits Poucets in 1991 en Jamais de l’abîme in 1993. In die stukken hanteert hij een veelheid aan artistieke expressiewijzen: spel, dans, voordracht en ‘muzikaliteit’. In 1995 rekent Pierre Droulers af met de toneelattributen uit eerdere voorstellingen in het stuk Mountain/fountain, een samenwerking met Michel François. De voorstelling vormt de aanzet tot een nieuwe cyclus waar vorm en abstractie op de voorgrond treden en het theatrale verdringen. Met beeldend kunstenaar Ann Veronica Janssens gaat hij in op de dromen van de materie, wat in 1996 resulteert in de voorstelling De l’air et du vent. Pierre Droulers laat kleine en grote vormen met elkaar afwisselen en voelt steevast de noodzaak om de vertolker dicht op de huid te zitten. In 1997 vraagt hij voor Petites formes aan vier dansers – Stefan Dreher, Thomas Hauert, Tijen Lawton en Celia Hope-Simpson – om elk een kleine vorm te creëren, die wordt gepresenteerd naast de choreografie die hijzelf voor hen heeft ontworpen. Voor Multum in parvo, een voorstelling die in 1998 op de affiche van het Kunstenfestivaldesarts staat, werkt hij met niet minder dan 26 dansers. In 2000 creëert Pierre Droulers MA op het Festival d’Automne. Die samenwerking met Michel François, Ann Veronica Janssens en Yuji Oshima brengt een reeks stedelijke omzwervingen door de hedendaagse architectuur in beeld. In 2002 betreedt Pierre Droulers zelf het podium met Sames, een duo met Stefan Dreher over het gegeven van de dubbelganger, over gelijkenis en verschil. In datzelfde jaar opent Pierre Droulers een nieuwe werkplek in Marseille, de studio Bird, waar artiesten in residentie neerstrijken in een migratiebeweging tussen noord en zuid. De studio bevindt zich op de site Cap 15, waar ook andere artiesten gevestigd zijn. In 2003 krijgt Pierre Droulers carte blanche van het Brusselse theaterhuis La Balsamine voor een ononderbroken evenement dat zich als een web weeft tussen dans, klank en beeldende kunst. Op verschillende locaties en momenten tonen de gastartiesten hun werk: Vélos en Scrub color II van Ann Veronica Janssens, Alu van Michel François en Het huis van Jan Hoet van Koen Theys. Zowel een kleine vorm (Parades) als een groepscompositie-improvisatie komen er aan bod (Appartement). In 2004 creëert Pierre Droulers Inouï, een voorstelling die in België, Frankrijk en Duitsland te zien is. In 2005 neemt hij deel aan het project Agora in het Warandepark van Brussel, waarvoor hij samenwerkt met beeldend kunstenaar Simon Siegmann, componist George van Dam en auteur Jean-Michel Espitallier. Als artistiek directeur en vervolgens artiest in residentie van het Centre chorégraphique de Charleroi Danses in de periode 2005-2016 bouwt Pierre Droulers in La Raffinerie twee projecten uit: het pluridisciplinaire festival Compil d’Avril et het programma DANSEUR, waar de klemtoon op de choreografie ligt. Zijn creaties uit die periode getuigen van een intieme, duistere thematiek. Flowers is een voorstelling voor acht dansers over het thema van het verlangen. In 2007 geeft het Ballet de l’Opéra de Lyon hem een opdracht die uitmondt in de voorstelling All in All. Walk Talk Chalk uit 2009 gaat over vallen en instorten. In 2010 herneemt Droulers het stuk De l’air et du vent, dat onder meer wordt opgevoerd in het Théâtre de la Cité internationale in Parijs. In 2013 creëert hij met een gezelschap van negen jonge dansers Soleils, waar hij met licht en schaduw speelt en carnavaleske rituelen opvoert. Om zijn parcours bij Charleroi Danses af te sluiten en zijn veertigjarige carrière als choreograaf te vieren, legt Pierre Droulers in 2016 zijn indrukken neer in het boek Sunday. Pierre Droulers chorégraphe. De release van deze uitgave van Charleroi Danses en het Mercatorfonds gaat vergezeld van een installatie in het kader van het Kunstenfestivaldesarts 2017.

Back to top