Corbeaux

Verschillende locaties in de stad

35min

Maison des Cultures / Huis van Culturen
9/05 – 18:00
La Monnaie / De Munt
10/05 – 13:00 + 19:00
Vier Winden Basisschool
11/05 – 16:00
Performance en plein air

‘Een extatische voorstelling waarvan de hypnotische schommelingen en ritmische oerkreten je meevoeren naar een bovenaards universum van vrouwelijke wilden.’ Zo omschrijft Bouchra Ouizguen Corbeaux , een stuk dat ze creëerde voor de laatste biënnale van Marrakech. Als choreografe is Ouizguen vooral bezig met de positie van de vrouw in onze maatschappij. In mei 2015 maakt ze Corbeaux met een gemengde groep Marokkaanse en Brusselse vrouwen. Een dertigtal vrouwen zet zich in beweging. Ze zijn gekleed in het zwart met een witte hoofddoek, archetypisch en toch uniek. Ze bewegen als een zwerm zwarte vogels. Ze schreeuwen het uit. Ze zijn brutaal, intens, fragiel. De stemmen zwellen aan… tot ze ontploffen in een soort aardse, vrouwelijke oerkreet. Als schimmen in de duisternis zoeken de vrouwen samen naar de essentiële uitdrukking van hun vrouwelijkheid. Corbeaux is een fascinerend zuiveringsritueel dat ons oog in oog met onszelf brengt.

Artistieke leiding & choreografie
Bouchra Ouizguen

Met
Fatna Ibn El Khatyb, Khadija Amrhar, Milouda El Maataoui, Malika Soukri, Zahra Bensslam, Fatima Jaafro, Hasnae El Ouarga, Noura Oujoute, Bouchra Ouizguen, Fatima El Hanna, Kabboura Ait Ben Hmad, Halima Sahmoud, in samenwerking met Fadila Hosna, Fabienne Lichtert, Noëlvie, Delphine Dupuy, Mariam Faquir, e.a.

Productieleiding
Fanny Virelizier

Met dank aan
Han De Meulemeester (Brede School Molenbeek), Le Grand Studio, the pupils of Vier Winden Basisschool, Jenneke Cauwels, Els Lenaerts, Nedjma Hadj, Caleidoscoop (VGC/De Vaartkapoen)

Vier Winden Basisschool in samenwerking met
De Veerman

Presentatie
Kunstenfestivaldesarts, Huis van Culturen en Sociale Samenhang van Sint-Jans-Molenbeek, De Munt, Vier Winden Basisschool

Productie
Cie O (Marrakech)

Met de steun van
Institut français du Maroc

Back to top

Corbeaux

Sombere, stille silhouetten doemen op uit het duister. Ze bewegen. Blijven staan. Vertrekken weer in een geometrische, alchemistische beweging. Wanneer ze eindelijk tot stilstand komen, start een performance die hen in een trance onderdompelt, hen doet brullen als leeuwinnen, hen doet wegzinken in een hypnotisch wiegen als van een slingerhorloge. Ze zijn als gekooide wilde dieren, tentoongesteld door het mensenras.

Maar Corbeaux drukt zoveel meer uit: de essentie van het vrouw-zijn, de vruchtbare kracht van de vrouw, de oppermacht die haar toekomt omdat zij de kunst beheerst leven te geven. In Corbeaux weerklinkt gregoriaans, door vrouwen gezongen, kwellend en verontrustend. Je wordt weggerukt uit je rol van kijker en krijgt een meer dankbare rol toebedeeld, die van toeschouwer van je eigen intimiteit. Je bent ergens anders. Net als zij. Hoger, dicht bij het licht dat ze met hun lichamen lijken te ontvluchten, dicht bij het cathartische hiernamaals waarnaar ze je willen meevoeren.

Samen met hen bezoek je de zones die het verst van je af liggen, die van je conceptie, van het moment dat je op de wereld kwam. Samen kijken jullie op naar het moederlicht alvorens, verblind en wankelend, terug te keren naar het donkere leven van de rechtopgaande mens.

Corbeaux is een variatie op een thema dat Bouchra Ouizguen dierbaar is, dat van de oorsprong, het gevoel, de band, de Moederband, de band met de Aarde en de band met de Liefde. Door zich van geveinsde brutaliteit te bedienen, bereikt Bouchra Ouizguen een choreografische intensiteit die een en al broosheid en suggestiviteit is. Ze focust op de verhouding tussen kijken en bekeken worden, wist de grenzen en keert terug naar de essentie. Er zijn. Samen.

Ontwricht en verstard zijn de silhouetten die ons verlaten. Wij zijn groter geworden. Zekerder van onze eigen onzekerheid, wanneer we opnieuw door het duister worden opgeslokt: Corbeaux.

Back to top

De Marokkaanse danseres en choreografe Bouchra Ouizguen (1980) is afkomstig uit Ouarzazate, maar leeft en werkt in Marrakech. Sinds 1998 draagt ze bij tot de ontwikkeling van de lokale dansscène van die stad. Bouchra Ouizguen is autodidact en beoefent sinds haar zestiende de oriëntaalse dans. Ze creëert een eerste reeks experimentele werken ( Ana Ounta , Mort et moi), waarin ze blijk geeft van haar liefde voor film, literatuur en muziek. In 2002 creëert ze samen met Taoufiq Izeddiou de vereniging Anania, alvorens in 2010 haar eigen gezelschap op te richten, Compagnie O. Bouchra Ouizguen danst onder meer met Mathilde Monnier, Bernardo Montet, Boris Charmatz, Julie Nioche en Abdellah Taïa. In 2010 ontvangt ze de prijs voor de choreografische revelatie van de SACD (Société des auteurs et compositeurs dramatiques) en de prijs van het Syndicat de la critique Théâtre Musique Danse voor het bevrijdende Madame Plaza , waar ze het podium deelt met drie zangeressen uit het Aïtas-cabaret. In 2011 creëert ze samen met choreograaf Alain Buffard de solo Voyage Cola in het kader van Sujets à Vif op het Festival d’Avignon. In juni 2012 creëert Bouchra Ouizguen HA!, voor 4 danseressen-zangeressen in het kader van het Festival Montpellier Danse, waarna ze de voorstelling in 2013 herneemt in het Centre Georges Pompidou. In februari 2014 maakt ze voor de biënnale van Marrakech Corbeaux , een stuk voor 17 danseressen.

Back to top