A Night of Travelling Beyond Thinking

Palais de la Dynastie / Dynastiepaleis
  • 06/05 | 22:00 - 3:00

€ 25 / € 20
EN

Eten & drinken inbegrepen

Wat met de woorden die een dj in een discotheek over de massa afroept? Stel je voor dat die woorden de dansvloer zouden betreden en de ruimte herscheppen in een ruimte voor reflectie. De moderniteit maakte van reflectie iets wat zich afspeelt in het licht, iets helders en stralends dat al het andere kennen en denken in het duister stelt. In de Bacchanten verkondigt Dionysos dat ‘vernuft geen wijsheid is’, of toch alleszins niet de enige vorm ervan. Deze nacht gaat over het delen van kennis voorbij de codes. Reflectie wordt hier een banket, een nacht van lezingen, poëzie, eten en drinken, kunstenaarsvideo’s, ritmes die langzaam uitmonden in een dansfeest en een dj-set, miraculeuze gedachten en genders die verglijden. Een hele nacht om op zoek te gaan naar de mogelijkheden om anders te denken, om voeten vooruit in het exces te duiken en om de affectieve kracht van het onbekende te voelen. Een nacht die op zoek gaat voorbij de codes.

Zie ook
Before the Codes: A Night of Thinking Through Senses
Mykki Blanco: Concert

Met
poëzie en interventies van Mykki Blanco, een video van Melanie Bonajo, een performance van Nástio Mosquito met Joseph Kusendila en een interventie en DJ-set van Marlene Monteiro Freitas & Andreas Merk, Betty Tchomanga, Cookie, Cláudio Silva, Flora Détraz, Gonçalo Marques, Guillaume Gardey de Soos, Johannes Krieger, Lander Patrick, Miguel Filipe, Tomás Moital, Yaw Tembe + een gratis concert van Mykki Blanco om 01:00.

Samengesteld door
Daniel Blanga Gubbay & Lars Kwakkenbos

Cocktails en reflectie door
Nástio Mosquito

Eten en reflectie door
Annabel Meuleman (Picnik Catering)

Muzieksessies tijdens het banket door
Juha van ‘t Zelfde / Progress Bar (Amsterdam)

Back to top

Een reis in de nacht, voorbij het denken

Symposium: afgeleid van het Griekse sumposion, van sumpotes ‘mededrinker’: sun- ‘samen’ + potes ‘drinker’.

Recente theorieën en discussies over de politiek van uitzondering gebruiken vaak het beeld van het carnaval om haar oorsprong te begrijpen. Meer dan enkel een bevrijdend moment is het carnaval een uitzonderlijk moment, d.w.z. een moment dat door de perceptie van zijn uitzonderlijkheid het vertrouwen versterkt in wat de norm is en moet zijn. De uitzondering wordt niet gewoon door de norm verdreven: ze wordt ook nauwkeurig bewaard door de norm, als element om de perceptie van de norm te versterken.

Deze nacht onderzoekt een mogelijke kloof tussen de uitzondering en het exces: als de uitzondering iets is dat zich buiten elk kader bevindt, kan het exces dat kader dan van binnenuit overstijgen, zonder een duidelijke uitzondering te worden? Dit kan de betekenis van het woord ‘voorbij’ zijn. Iets mateloos dat niet in een duidelijke vorm kristalliseert, dat toelaat opnieuw als uitzondering gerecupereerd te worden; het groeit liever binnenin, weigert een vorm aan te nemen, daagt de perceptie uit en vult en vervaagt haar grenzen.

Daarom, als deze nacht de vorm heeft van een banket – zoals dat van een bruiloft – dan is het wel een feest zonder codes, zonder rollen, een rite die nog geschreven moet worden. Het opent een moment waarin we ons denken loslaten en kunnen zijn wat we niet zijn; een lange nacht waarin we de mogelijkheid van een andere vorm van denken onderzoeken, waarin we kunnen reizen in het exces en de affectieve kracht van het onbekende.

Deze nacht presenteert een reflectie in de vorm van een banket. Een narratief, opgebouwd uit eten, met een paar voorgerechten die het verschijnen van de dingen in vraag stellen, en hoofdgerechten die de constructie van vaste identiteiten tarten. Het is een moment van reflectie, op het ritme van een verhaal van cocktails en een figuur gecreëerd door Nástio Mosquito; met een voorstelling van Melanie Bonajo’s Night Soil / Fake Paradise en een poëzielezing van Mykki Blanco; met een interventie van Marlene Monteiro Freitas en de performers en muzikanten van Bacantes, een avond die uitmondt in een concert/party, waarin de mogelijkheid om met en door onze lichamen te denken tot uitdrukking komt.

We hebben nog steeds de neiging om de actie van het nadenken met de geest te verbinden in plaats van met het lichaam. De moderniteit maakte van reflectie iets elders en stralends, iets wat zich afspeelt in het licht. Het contrast tussen ‘de lichten van de rede’ en ‘de monsters van de duisternis’ heeft de nacht veranderd in een symbool van duisternis, waarbij andere vormen van kennis en gemoedstoestanden – magie, religie, spiritualisme, gewijzigde lichaamstoestanden – gezien worden als de antithese van kennis. Deze nacht gaat over het delen van kennis voorbij de codes. Welke politieke en sociale voorstellen kunnen ontstaan bij het denken binnen zulke irrationele en fantastische ruimtes?

Als reflecties vaak op papier worden neergeschreven, kunnen we die witte ruimte van bezinning dan niet veranderen in het blad van een tafel, bedekt met eten, drankjes en bloemen? En wat met de woorden die de DJ in een discotheek over de massa afroept? Wat als ze, terwijl we dansen, de dansvloer zouden betreden en de ruimte herscheppen in een ruimte voor reflectie?

Back to top