Met negen artistieke projecten en een publiek programma wil het vijfdaagse festival Every Inside Has an Outside nadenken over de tijd waarin we leven en de verschillende ruimtes die daarin met elkaar interageren. Een ruimte definiëren betekent altijd bepalen wie ertoe behoort en wie buitengesloten wordt. Guy Woueté recreëert een reeks symbolische protesten in de openbare ruimte, om ons te herinneren aan het belang ervan als politiek platform en om de aandacht te vestigen op de arbeiders die uitgesloten worden van elke vorm van bescherming. Ruimtes zijn complexe entiteiten en soms overlappen ze. In de Hallen van Schaarbeek maakt Wang Bing een replica van zijn appartement in Beijing en zijn leven tijdens de lockdown in januari, terwijl hij werkt aan een project over globalisering. Geïnspireerd door een reeks brieven uit isolement begeleidt Begüm Erciyas de stem van de toeschouwer op een reis van het ‘ik’ naar de publieke ruimte. Jisun Kim onderzoekt hoe de virtuele wereld een plek van vrijheid kan zijn. Anne Teresa De Keersmaeker en Radouan Mriziga werken samen aan een nieuw project, waarin choreografie een instrument wordt om het lichaam, de fysieke afstand en de architectuur van een ruimte in kaart te brengen.Na zijn bejubelde solo die vorig jaar in première ging, keert Trajal Harrell terug naar het festival met een energieke groepschoreografie geïnspireerd door de hoofdpersonage van Tennessee Williams’ Cat on a Hot Tin Roof. Gwendoline Robin gebruikt vuurwerk en de Brusselse hemel als een ruimte waarop we gelijktijdig en collectief onze blik kunnen richten. De Vietnamese kunstenaar Tuan Andrew Nguyen toont in de tuin van het Maison des Arts een poëtische film over reïncarnatie, kolonisatie en het uitsterven van dieren. Tot slot komt Phia Ménard / Compagnie Non Nova naar Brussel met haar legendarische interpretatie van de godin Athena in Contes Immoraux – Partie 1 : Maison Mère. Every Inside Has an Outside vindt plaats in de tuin van de Maison des Arts, de Hallen van Schaarbeek en de publieke ruimte van Schaarbeek. Via performances, debatten, installaties en pyrotechnische gebaren huldigt het festival het vermogen van kunst om over het heden te spreken en herinnert het ons aan het belang van gedeelde ervaringen.